برخى از تعاليم اجتماعى و معاشرتى‌ وَإِذْ أَخَذْنَا مِيثَاقَ بَنِي‌إِسْرَائِيلَ لَاتَعْبُدُونَ إِلَّا اللّهَ وَبِالْوَالِدَيْنِ إِحْسَاناً وَ ذِي‌الْقُرْبَى‌ وَالْيَتَامَى‌ وَالْمَسَاكِينِ وَقُولُوا لِلنَّاسِ حُسْناً وَأَقِيمُوا الصَّلَاةَ وَآتُوا الزَّكَاةَ ثُمَّ تَوَلَّيْتُمْ إِلَّا قَلِيلًا مِنْكُمْ وَ أَنْتُمْ مُعْرِضُونَ «١» و (به يادآر) هنگامى كه از بنى اسرائيل پيمان گرفتيم (كه): جز خداى را نپرستيد و به پدر و مادر و (نيز) به خويشان و يتيمان و درماندگان‌نيكى كنيد. و با خوبى با مردم سخن بگوييد و نماز برپا داريد و زكات بپردازيد. سپس جز اندكى از شما (در عمل عهد را شكستيد) و برگشتيد و شما (از حق) روى بگردانيد.
پيمان بنى اسرائيل‌ پيمان خد تعاليم قرآن (ج‌٣) كد ٤/١١٢ ٥٤ ياد خدا ص : ٥٣ اوند از بنى اسرائيل بر پايه احكام و قوانينى بود كه مصالح فردى و اجتماعى آنها را تأمين مى‌كرد و براى هر جامعه‌اى كه پيرو دين الهى باشد، هدايتگر و نجات‌بخش است. در اين پيمان، احسان به پدر و مادر بلافاصله بعد از توحيد و حتى قبل از عباداتى چون نماز و زكات بيان شده و اين نشانگر اهميت فراوان آن است. جالب توجّه آنكه در اين آيه حتى ايمان پدر و مادر را شرط احسان قلمداد نفرموده و اين نشان مى دهد كه احسان به پدر ومادر از اهم واجبات است و در هيچ شرايطى از عهده برداشته نمى‌شود.
نيكى به اقوام‌ تعبير «احسان به ذى القربى» نه تنها يادآور لزوم صله‌رحم (پيوند با بستگان) است بلكه مى‌گويد با عمل و زبان و مال بايد بدانها احسان كرد و البته اين بدان معنا نيست كه هر كار نادرستى را كه احياناً از آنها سر بزند تأييد كنيم بلكه در همين صله رحمها مى‌توان با زبان خوش و مناسب، امر به معروف و نهى از منكر كرد و همين خود نوعى احسان است.