الف- مشخص شدن مؤمنان.
ب- رسيدن گروهى از افراد صالح به مقام شهادت: يكى از حوادث و نتايج جنگها، اين است كه گروهى در راه اسلام شهيد و قربانى مى‌شوند تا بازماندگان بدانند كه اين آيين پاك را ارزان به دست نياورده‌اند تا در آينده ارزان از دست ندهند. ملتى كه قربانى در راه اهداف مقدس خود ندهد، هميشه آنها را كوچك مى‌شمرد، اما وقتى قربانى داد خود او و نسلهاى آينده‌اش، به آن اهداف به ديده عظمت مى‌نگرند.
ممكن است منظور از شهدا در اينجا گواهان باشد، يعنى خدا مى‌خواست با اين حادثه گواهانى از شما بگيرد كه چگونه نافرمانيها به شكستهاى دردناكى مى‌انجامد. «١» ج- خالص نمودن ايمان مؤمنان از ترديد و تزلزل.
د- نابودى كافران.
ضرورت مقاومت‌ وَ كَأَيِّنْ مِنْ نَبِىٍّ قاتَلَ مَعَهُ رَبِيُّونَ كَثيرٌ فَما وَهَنُوا لَما أَصابَهُمْ فى‌ سَبيلِ اللَّهِ وَما ضَعُفُوا وَ مَا اسْتَكانُوا وَاللَّهُ يُحِبُّ الصَّابِرينَ وَماكانَ قَوْلَهُمْ إِلَّا أَنْ قالُوا رَبَّنَااغْفِرْلَنا ذُنُوبَنا وَإِسْرافَنا فى‌ أَمْرِناوَثَبِّتْ أَقْدامَنا وَانْصُرْنا عَلَى الْقَوْمِ الْكافِرينَ فَاتيهُمُ اللَّهُ ثَوابَ الدُّنْيا وَ حُسْنَ ثَوابِ الْاخِرَةِ وَاللَّهُ يُحِبُّ الُمحْسِنينَ «٢» و چه بسيار پيامبرانى كه مردان الهى فراوانى به همراه آنها جنگ كردند. آنها در برابر آنچه در راه خدا به آنها مى‌رسيد، سست نشدند و ناتوان نگرديدند و تن به تسليم ندادند و خداوند استقامت كنندگان را دوست دارد. گفتار آنها (در لحظات بحرانى و شدت فشارهاى جنگ)