تعاليم قرآن (ج3) - جمعی از نویسندگان - الصفحة ١٠٧
علّامه طباطبايى مىنويسد:
جاى هيچ شكى نيست كه هر يك از اين امور (مقام ابراهيم، امنيت حرم و سنّت و فريضه حج) آيت روشنى است كه با وقوع خود برخداى تعالى دلالت مىكند و مقام خداى تعالى را به ياد مىآورد كدام علامتى بهتر و روشنتر از مقام ابراهيم است كه اهل دنيا رابه سوى خدا جلب نموده و به عظمت مقام او راهنمايى كند؟ و كدام بنايى چون كعبه كه واردين خود را در دامن امن و امان خود مىپذيرد، علامت اوست؟ و چه مناسك و مراسم و عبادتى كه ميليونها نفر را در يكجا جمع نموده و همه ساله صحنه بندگى انسانهارابه نمايش مىگذارد و با گذشت زمان كهنه نمىشود، بهتر از اين مناسك، علامت و آيت اوست؟ «١» امنيّت حرم «امنيت» ويژگى ديگرى است كه براى خانه خدا ذكر شده است، به اين معنا كه هر كس داخل آن شود در امان است. وقتى كه حضرت ابراهيم خليل كعبه را بنا نهاد، از خداوند امنيت شهر مكّه را درخواست كرد. «٢» خدا نيز دعاى او را اجابت كرد و مكّه را شهر امن قرار داد و جنگ وخونريزى را در آن ممنوع ساخت. خدا در قرآن به مكّه به عنوان «بلدالامين» سوگند ياد كرده است. «٣» در اسلام «كعبه» به عنوان «مكان امن و پناهگاه» شناخته شده است. انسانهايى كه به آن پناه مى برند در امان هستند- حتى اگر جانى باشند- ولى براى اين كه احترام خانه كعبه مورد سوء استفاده قرار نگيرد، دستور داده شده آنها را از نظر آب و غذا در تنگنا قرار دهند، تا مجبور گردند آنجا را ترك گويند، و هنگامى كه خارج شدند، آنان را به كيفر رسانند. «٤»