فقه سیاسی - عمید زنجانی، عباسعلی - الصفحة ٣٥٧ - ٥ ولايت اطاعت

فتحاكموا عليه [١] . بنگريد مردى را پيدا كنيد كه از مسائل ما آگاهى داشته باشد. او را در ميان خود حكم قرار دهيد. من او را قاضى قرار دادم. پيش او براى اخذ حكم نهائى مراجعه نمائيد.

٤. ولايت اجراى حدود

اجراى عدالت و تنفيذ احكام الهى، مستلزم اجراى حدود و قوانين كيفرى و مجازات مجرمين است. قرآن فرمان اجراى حدود الهى را در مواردى بصورت خطاب عام خواسته است. بدين ترتيب هر مقامى كه مسئوليت تنفيذ احكام الهى را دارد، ولايت اجراى حدود را نيز بر عهده خواهد داشت.

اين مطلب در حديثى از امام صادق (ع) بطور صريح آمده است: اقامه الحدود الى من اليه الحكم [٢] . اجراى حدود و اختيار كسى است كه قضاوت و حكومت به دست اوست. وقتى فقيه ولايت قضا داشت، ولايت اجراى حدود نيز خواهد يافت.

٥. ولايت اطاعت

گرچه ولايت اطاعت در زمان حضور امام (ع) اختصاص به امام معصوم (ع) دارد، ولى با توجه به دلائل گذشته و عناوينى كه در آن ادله در مورد فقيه آمده، اين ولايت نيز در زمان غيبت به فقيه عادل ارجاع و تفويض شده است.

ولايت اطاعت در كليه مواردى كه در چارچوب احكام كلى الهى امكان اظهار نظر وجود دارد، براى فقيه ثابت است، و ما اين موارد را در بحث ولايت امام معصوم (ع) ذكر نموديم.

ولايت اطاعت تنها در مورد فتاواى فقيه صادق نيست، بلكه شامل مواردى نيز مى‌باشد كه فقيه در موضوعات و تنفيذ و تطبيق احكام شرع با موارد و مصاديق آن حكم صادر نموده، مانند چنانكه حكم فقيه در امور قضائى لازم الاجرا نيست، بلكه احكامى كه وى در مورد امور غير قضائى نيز صادر مى‌كند، مانند حكم به رؤيت

[١] . همان، ص ٤.

[٢] همان، ص ٣٢٨.