ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ١٩ - در سيرت پادشاهان

٨. در برخى از تفاسير عامه آمده است: «سفيانى لشكرى به بغداد مى‌فرستد كه بيش از ٣٠٠٠ نفر را مى‌كشند و شكم بيش از ١٠٠ زن را مى‌شكافند». ٦٥

٩. در برخى از احاديث عامه از كشتن هفتادهزار نفر در «عين التّمر» ٦٦ و تعدّى به حريم سى‌هزار نفر در كوفه سخن رفته است. ٦٧

١٠. در برخى ديگر از منابع عامه آمده است: «سفيانى همه مخالفانش را مى‌كشد، آنها را با ارّه دو نيم مى‌كند و در ديگ‌ها مى‌جوشاند، به مدت شش ماه اين جنايت‌ها ادامه مى‌يابد. ٦٨

يكى از سياه‌ترين جنايات تاريخ، كه صفحات تاريخ را لكّه‌دار نموده، فاجعه «حرّه» مى‌باشد، اين جنايت به دست يزيد معاويه در سال ٦٢ ق. رخ داد. او مسلم‌بن عقبه را با دوازده‌هزار تن از لشكر شام به مدينه گسيل داشت و به او فرمان داد: اگر يك تن از بنى‌اميه كشته شود شمشير بكشد، به كسى رحم نكند، رخمى‌ها و فرارى‌ها را بكشد و سه روز مدينه را غارت كند. ٦٩

هيچ تاريخ‌نويسى به خود جرأت نداده كه جنايات يزيد را در مدينه به تصوير بكشد و صرفاً به نقل چند آمار بسنده كرده‌اند. ٧٠

در مورد جناياتى كه سپاه سفيانى در مدينه انجام مى‌دهد، در احاديث فراوان آمده است كه: «لشكر سفيانى مدينه را ويران مى‌كند، شديدتر از فاجعه حرّه». ٧١

سفيانى چه سرانجامى پيدا مى‌كند؟

سپاه سفيانى پس از قتل عام مدينه، براى نبرد با حضرت بقيّةالله- ارواحنا فداه- مدينه را به قصد مكّه معظمه ترك مى‌كنند، در دو منزلى مدينه در سرزمين بيدا، به فرمان خدا، زمين دهان باز مى‌كند و همه سپاهيان سفيانى را كه تعدادشان يك‌صد و سى‌هزار نفر بيان شده است، در كام خود فرو مى‌برد.

در دو آيه در قرآن كريم به اين داستان اشاره شده است. ٧٢ و در ده‌ها حديث شرح اين داستان آمده است. ٧٣

اين داستان كه به «خسف بيدا» مشهور است چهارمين نشانه از نشانه‌هاى حتمى ظهور به شمار مى‌آيد.

از اينكه در اين گفت‌وگو شركت كرديد سپاسگزاريم.

پى‌نوشت‌ها در دفتر مجله موجود است.

در سيرت پادشاهان‌

پادشاهى را شنيدم به كشتن اسيرى اشارت كرد. بيچاره در آن حالتِ نوميدى، مَلِك را دشنام دادن گرفت و سقط گفتن كه گفته‌اند هر كه دست از جان بشويد، هر چه در دل دارد بگويد.