ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ١٨ - شام در گذر تاريخ
اشاره به خروج سفيانى داشتيد، لطفاً در مورد نام و نسب و مشخّصات او بيشتر توضيح دهيد.
بنابر مشهور نام سفيانى «عثمان بن عنبسه» ٤٨ و لقبش «سفيانى» است. او از تبار ابوسفيان است. ٤٩
سفيانى از بطن هند جگرخواره، ٥٠ به نقلى از صلب يزيد بن معاويه ٥١ و به نقلى ديگر از تبار عقبةبن ابىسفيان ٥٢ و بر اساس نقل سوم از تبار خالدبن يزيد بن ابى سفيان است. ٥٣
شيخ صدوق با سند صحيح از امام صادق (ع) روايت كرده است كه فرمود: «اگر سفيانى را ببينى، پليدترين انسانها را ديدهاى، او بور، سرخ روى، و زاغ چشم است». ٥٤ اميرمؤمنين (ع) در همين رابطه مىفرمايد: «پسر هند جگرخواره از «وادى يابس» خروج مىكند، او مردى ميانبالا، داراى چهرهاى وحشتناك، سرستبر و آبله روى مىباشد، چون او را ببينى او را يك چشم مىپندارى». ٥٥
در احاديث عامه (اهل سنّت) آمده است: «سفيانى از تبار خالدبن يزيدبن ابى سفيان، سرستبر، در چهرهاش آثار آبله و در چشمش نقطه سپيدى است». ٥٦
سفيانى پس از خروج به چه اقداماتى دست مىزند؟
اگر بخواهيم شرح جنايات سفيانى را بشماريم، به تدوين كتابى بزرگ نياز خواهيم داشت. در اينجا فقط فرازهايى از احاديث معصومين (ع) را فهرستوار مىآوريم:
١. پيامبر اكرم (ص) فرمود: «مردى از درون دمشق خروج مىكند كه او را سفيانى گويند؛ پيروانش از تيره كلب هستند، آنقدر كشتار مىكند، كه حتّى شكم زنان را مىشكافد و كودكان را از دم تيغ مىگذارند». ٥٧ حاكم، اين حديث را با معيارهاى بخارى و مسلم صحيح دانسته است. ٥٨
٢. اميرمؤمنين (ع) فرمود: «مأمورانش را گسيل مىدارد، كودكان را گرد مىآورد و آنها را در ديگهاى زيتون مىجوشاند». ٥٩
٣. آن حضرت (ع) در حديثى ديگر فرمود: «گروهى از اولاد رسول خدا (ص) به بلاد روم پناهنده مىشوند، سفيانى آنها را از پادشاه روم باز مىستاند، پس آنها را در دمشق گردن مىزند». ٦٠
٤. درحديث ديگرى فرمود: «سپاه سفيانى هفتادهزار نفر را در بغداد مىكشند و شكم سيصد زن را مىشكافند». ٦١
٥. و در حديثى ديگر فرمود: «با هفتادهزار نفر به سوى عراق حركت مىكند، در كوفه به بصره و ديگر شهرها مىگردد، اركان اسلام را منهدم مىكند، دانشمندان را مىكشد، قرآنها را مىسوزاند، مساجد را ويران مىكند، محرمات را مباح مىكند، به آوازهخوانى فرمان مىدهد، كارهاى ناشايست را رواج مىدهد، از انجام فرائض الهى جلوگيرى مىكند، از جور و ستم پروا نكند، به جهت دشمنى با خاندان پيامبر، هر كسى را كه نامش: محمّد، على، جعفر، حمزه، حسن، حسين، فاطمه، زينب، امّكلثوم، خديجه و عاتكه باشد، از دم شمشير مىگذارند». ٦٢
٦. امام باقر (ع) فرمود: «سفيانى سرخ روى، بور و زاغ چشم است، او هرگز خداى را نپرستيده است، او هرگز وارد مكه ومدينه نشود، او همهاش مىگويد: انتقام، انتقام، وانگهى دوزخ». ٦٣
٧. امام صادق (ع) فرمود: «او مىگويد: خدايا انتقام، انتقام، وانگهى دوزخ. او به قدرى پليد است كه مادر فرزندش را از ترس اينكه مخفىگاهش را نشان دهد زنده به گور مىكند». ٦٤