همچنين مسيحيان نيز قريب به ٦ درصد جمعيت اردن را تشكيل مى‌دهند و ٩ كرسى از مجموع كرسى‌هاى مجلس اردن را به خود اختصاص داده‌اند. اغلب مسيحيان متعلق به كليساى ارتدوكس يونانى (مشهور به ارتدوكس شرقى) هستند. بقيه نيز كاتوليك‌هاى رومى (مشهور به لاتين)، و جوامع مختلف پروتستان‌ها از جمله باپتيست‌ها هستند.

از ديگر فرق مذهبى رايج در اردن مى‌توان به دروزيان و بهائيان نام برد.

ورود اسلام به اردن‌

شامات سرزمينى حدّ فاصل درياى مديترانه، سواحل غربى فرات، مرز شمالى حجاز، و مرز جنوبى روم شرقى قديم و تركيه فعلى است. اين سرزمين در حال حاضر شامل كشورهاى سوريه، اردن، لبنان و فلسطين مى‌شود.

منطقه شامات پيش از آنكه تحت سلطه مسلمانان درآيد، تحت سلطه امپراتورى روم شرقى بود. از قرن‌ها پيش از اسلام، قبايل بزرگ عرب از جزيرة العرب و بيشتر از جنوب آن، به اين ديار كوچيده بودند. اعراب مزبور، به دليل زندگى طولانى در جوار روميان، به مرور آداب و رسوم عربى خويش را فراموش كرده، بيشترشان كيش نصرانيت را پذيرفته بودند. اختلاف مذهبى مسيحيان عرب شام با كليساى روم شرقى، به اعتقاد بسيارى، يكى از دلايل سرعت فتوحات اسلامى در شامات بوده است.

پس از فتح مكه توسط پيامبر اسلام (ص)، پيامبر اكرم (ص) در جريان فرستادن پيك‌ها به نقاط مختلف، فردى به نام حارث بن عمير را به بصره فرستاد كه به دنبال كشته شدن او، دو جنگ موته و تبوك به راه افتاد.

مسلمانان در زمان خلافت عمربن خطّاب، به فرماندهى خالد بن وليد، به نبرد با اعرابى پرداختند كه از دادن زكات سرباز زده بودند. وقتى شام و فلسطين به دست مسلمانان افتاد، امپراتور بيزانس اين سرزمين را ترك گفت.

در ضمن، از زمان ورود اسلام به اردن، به جز دوره جنگ‌هاى صليبى كه مدتى مسيحيان بر منطقه حاكميت يافتند، اداره آن را حاكمان اسلامى يا به ظاهر اسلامى بر عهده داشتند و همين امر باعث شد كه اسلام در سراسر اردن رسوخ كند. حاكمان اسلامى اين سرزمين همگى از اهل سنت بوده‌اند و بنابراين اين مذهب بيشتر در اين كشور رواج يافته است.

احزاب و گروه‌هاى اردن‌

اردن به دليل وجود مليت‌هاى مختلف، داراى فرهنگ‌هاى متفاوت و در نتيجه آداب و رسوم خاص خود است. در سال ١٩٨٩ به دنبال يك سلسله حوادث كه به آزادى فعاليت‌هاى سياسى و انجام انتخابات، با شركت گروه‌هاى مختلف انجاميد، تشكل‌هاى مذهبى بيشترى اعلام موجوديت كردند كه تعداد آنها تاكنون به رقمى بالاى ده گروه بالغ شده است كه از جمله به گروه‌هاى: اخوان المسلمين، حزب تحرير اسلامى، جمعيت دموكراتيك عدالت اجتماعى، حركت جهاد اسلامى، جنبش دموكراتيك عربى و اسلامى، جماعت دارالقرآن، جماعت دعوت و تبليغ و حزب تجديد عربى و اسلامى مى‌توان اشاره كرد.