را كه به قصد امام انفاق مى‌شود، مى‌توان به دو دسته واجب و مستحب تقسيم كرد. دسته اوّل، مواردى است كه از سهم خمس و تحت نظر فقيه مجتهد عادل مى‌بايست صرف شود. امّا دسته دوم، مواردى را دربرمى‌گيرد كه بايد در احياى امر آن حضرت، مثل برپايى مجالس، تأليف كتاب، نيابت اعمال صالح مثل حج و عمره هزينه شود. امّا افضل از همه اين اعمال، زيارت و برپايى مجلس عزاى امام حسين (ع) است. از موارد ديگر انفاق مال براى آن حضرت، مى‌توان از صدقه دادن به نيت سلامتى امام عصر (ع)، ذبح گوسفند و اطعام طعام نام برد. لذا مهم است كه بنده مؤمن در مقام طلب حفظ و سلامتى آن حضرت، گاهى صدقه بدهد، گاهى قربانى كند و گاهى اطعام نمايد.

[ضمناً فراموش نشود] كه امام عصر (ع) خود واسطه كليه فيوضات و سلامتى براى ديگران هستند و در حفظ و سلامتى وجود مباركشان، از دعا و صدقه بندگان مستغنى هستند، همچنان‌كه خداوند بزرگ از عبادتِ بندگان غنى است. پس همان طور كه عبادات بندگان تنها اظهار عبوديت و مقام محبت با حضرت حق است، دعا و صدقه براى سلامتى آن حضرت (ع) نيز اظهار محبت و ارادت نسبت به آن جناب (ع) است تا افراد لايق الطاف و عنايات رحمانى ايشان شوند.» ٢٥

فصل بيستم: آخرين فصل كتاب درباره شفيع كردن امام عصر (ع) در مواقع دعا است. نويسنده در اين فصل در باب توسل به اين حجت خدا مى‌نويسد: «در بعضى از دعاها، مثل دعاى افتتاح آمده است: «و استجب به دعوتنا؛ يعنى خداوندا به حق آن حضرت، دعاى ما را مستجاب گردان» و اين معناى شفيع گردانيدن آن حضرت در مواقع دعا و قسم دادن خداوند به نام مبارك ايشان است.» ٢٦

ايشان در تأثير اين عمل آورده‌اند: «هر چه طهارت و پاكى [واسطه‌] فزون‌تر باشد، قسم دادن خداوند به حقّ او براى آسان شدنِ مشكلات و اصلاح مقاصد مهم، تأثير زيادترى دارد.» ٢٧

اميدواريم كه اين گفتار، انگيزه مطالعه آثارى از اين دست را در وجود خوانندگان ارجمند برانگيخته باشد. اين مقال را نمى‌توان بدون اشاره به اين مطلب به پايان برد كه نثر اين اثر از آنجايى كه متعلق به ٦٠، ٧٠ سال پيش مى‌باشد، نيازمند ويرايشى تازه است تا به زبان امروزى نزديك‌تر و در نتيجه براى استفاده علاقه‌مندان مهياتر گردد. به هر حال، كوشش مسجد مقدس جمكران در احيا و نشر آبرومند اين‌گونه آثار قابل ستايش است.

سخن را با آرزوى بلنداى مقامات معنوى براى نويسنده اين اثر، فقيه فرزانه و دلداده شيفته امام عصر (ع) و همنشينى او با امامان معصوم (ع) به پايان مى‌بريم.

پى‌نوشت‌ها در دفتر مجله موجود است.

دولت كريمه (معرفى كتاب)

دولت كريمه، مجموعه ديگرى از بوستان چهل حديث مهدوى است كه نشر موعود، آن را پس از كتاب «ظهور و قيام» تقديم خانواده بزرگ موعوديان كرده است. در اين اثر نفيس و ارزشمند كه به زيبايى به طبع رسيده، شش بخش به شرح زير آمده است:

١. دولت حق، ٢. ويژگى‌هاى صاحب دولت حق، ٣. بركات وجود مقدس حضرت مهدى (ع)، ٤. دين در عصر حضور حضرت مهدى (ع)، ٥. حكومت جهانى مهدوى (ع)، (پايتخت حكومت، كارگزاران و وزرا، خدمات حضرت، قضاوت عادلانه، قسط و بخشش)،

٦. زندگانى حضرت مهدى (ع).

در طليعه اين اثر چنين مى‌خوانيم:

«... اين دولت هر وقت كه مسجّل شود، متعلق به همه مظلومان و ستمديدگان عالم، از هبوط آدم (ع) تا ظهور مهدى (ع) است؛ آنان كه در همه طول تاريخ چشم به بخت بلند اين دولت كريمه دوخته‌اند. گويى كه ظهور اين دولت انگيزه تاب و طاقت آنان در همه دوران‌ها بوده است. بشارت همه انبيا و توصيف آنها از دولت حق، به بشر انگيزه زايش و حركت داده تا شايد روزى خود نيز شاهد جلوه كامل زيباى عدل خدا بر زمين باشد. مجموعه حاضر از بين روايات خاندان نبوّت، به انگيزه وصف زيبايى، عظمت، عدل و قسط بى‌نظير اين دولت كريمه براى شما خواننده محترم است.»

مطالعه آن را به خوانندگان فرهيخته موعود سفارش مى‌كنيم.