ماهنامه موعود
(١)
شماره نود و هفتم
١ ص
(٢)
فهرست
١ ص
(٣)
حقيقت بهار تحوّل احوال
٢ ص
(٤)
سخن اوّل «رزق»
٢ ص
(٥)
سخن دوم «سير رزق»
٢ ص
(٦)
سخن سوم «متولى رزق»
٢ ص
(٧)
سخن چهارم «بزرگ ترين رزق و نعمت»
٣ ص
(٨)
وامّا سخن پنجم «زيارت»
٣ ص
(٩)
شعر و ادب
٤ ص
(١٠)
آه، اى بهار گُمشده !
٤ ص
(١١)
چند رباعى مهدوى
٤ ص
(١٢)
وقتِ حضور توست
٥ ص
(١٣)
مُنتظرم تا
٥ ص
(١٤)
خبر از ظهور تو
٥ ص
(١٥)
از ميان خبرها
٦ ص
(١٦)
آمريكا؛ سه ساعت تا سقوط كامل سياسى اقتصادى
٦ ص
(١٧)
ورود چهارهزار روحانى وهابى به ايران
٦ ص
(١٨)
شيوع بيمارى پوستى ناشناخته در ميان اسيران فلسطينى
٦ ص
(١٩)
نماز جمعه وهابيون در تهران
٦ ص
(٢٠)
مفتى اعظم مصر شيعيان از ما پيشى گرفتند
٦ ص
(٢١)
فشار روز افزون بر شيعيان بحرين
٧ ص
(٢٢)
تبليغ بهائيت در برخى مدارس كشور
٧ ص
(٢٣)
هشدار آيت الله العظمى صافى گلپايگانى به شيوع عرفان هاى كاذب
٧ ص
(٢٤)
جايگاه حُديث و حكيمه خاتون در دوران غيبت صغرا
٨ ص
(٢٥)
حُديث مادر امام حسن عسكرى (ع)
٩ ص
(٢٦)
الف) نقش حُديث در دوران امام هادى (ع)
٩ ص
(٢٧)
ب) نقش سياسى- اجتماعى حُديث در دوران امام عسكرى (ع) و پس از شهادت آن حضرت
١٠ ص
(٢٨)
1 نگاهى گذرا به شخصيت و زندگى امام حسن عسكرى (ع)
١٠ ص
(٢٩)
2 حُديث وصى امام حسن عسكرى (ع)
١١ ص
(٣٠)
3 نرجس خاتون، مادر امام زمان (ع)
١٣ ص
(٣١)
بوى عيد
١٥ ص
(٣٢)
اعجاز الهى پشتوانه قيام امام مهدى (ع)
١٦ ص
(٣٣)
درآمدى بر تاريخ پس از ظهور
١٨ ص
(٣٤)
1 سخنرانى امام (ع)، نقطه آغازين ظهور
١٩ ص
(٣٥)
2 بيعت ياران
١٩ ص
(٣٦)
3 ياران امام (ع)؛ ويژگى ها
١٩ ص
(٣٧)
4 طليعه پيروزى
٢٠ ص
(٣٨)
5 فرو رفتن لشكريان سفيانى در زمين بيداء
٢٠ ص
(٣٩)
6 كوفه، مقصد نخست
٢٠ ص
(٤٠)
7 گستره حكومت مهدوى
٢٠ ص
(٤١)
8 نگاهى ديگر به ويژگى هاى ياران امام مهدى (ع)
٢١ ص
(٤٢)
9 ضمانت هايى براى پيروزى امام (ع)
٢١ ص
(٤٣)
10 نبرد با سفيانى
٢١ ص
(٤٤)
11 فتح جهان بدون خونريزى و كشتار
٢١ ص
(٤٥)
12 موضع گيرى هاى مسلحانه در برابر امام (ع)
٢١ ص
(٤٦)
13 مدت حكومت امام مهدى (ع)
٢٢ ص
(٤٧)
14 امر جديد، كتاب جديد و
٢٢ ص
(٤٨)
15 ضمانت هايى براى تحقق سريع و عميق عدالت در جهان
٢٢ ص
(٤٩)
16 قابليت هاى فرماندهى در ياران امام (ع)
٢٢ ص
(٥٠)
17 آزمون امام (ع) از ياران خاص و نيز همه امّت اسلامى
٢٢ ص
(٥١)
18 روش هاى تربيتى امام (ع)
٢٢ ص
(٥٢)
19 دستاوردهاى امام (ع) در عرصه هاى اجتماعى و اقتصادى
٢٢ ص
(٥٣)
20 امام مهدى (ع)، مسيح و اهل كتاب
٢٣ ص
(٥٤)
امام مايه فيض و بركت
٢٣ ص
(٥٥)
(معرفى كتاب) تاريخ كوفه
٢٣ ص
(٥٦)
از ظهور تا قيامت
٢٤ ص
(٥٧)
مقدمه
٢٤ ص
(٥٨)
از ظهور تا قيامت
٢٥ ص
(٥٩)
1 ظهور اصغر
٢٥ ص
(٦٠)
2 آستانه ظهور (آغاز فعاليت هاى سفيانى و يمانى)
٢٦ ص
(٦١)
3 ظهور محدود صيحه تا شهادت نفس زكيه
٢٦ ص
(٦٢)
4 آغاز دعوت شهادت نفس زكيه تا عاشورا
٢٦ ص
(٦٣)
5 ظهور اكبر عاشورا
٢٧ ص
(٦٤)
6 عاشورا تا ربيع الاول سال اوّل ظهور
٢٧ ص
(٦٥)
7 بازگشت مسيح و پايان بخشيدن به جريان سفيانى
٢٧ ص
(٦٦)
8 جنگ با يهود و فتح كامل خاورميانه
٢٨ ص
(٦٧)
9 دعوت جهانى
٢٨ ص
(٦٨)
10 نبرد اوّل با اهل كتاب و غربيان تا صلح با غرب
٢٨ ص
(٦٩)
11 نبرد دوم با غرب و شكست آنان
٢٨ ص
(٧٠)
12 شورش دجال و كشته شدن
٢٨ ص
(٧١)
13 نبرد با يأجوج و مأجوج
٢٩ ص
(٧٢)
14 نبرد با ابليس و مرگ او
٢٩ ص
(٧٣)
15 حكومت جهانى
٢٩ ص
(٧٤)
16 وفات مسيح
٢٩ ص
(٧٥)
17 وفات امام عصر (ع)
٢٩ ص
(٧٦)
18 رجعت
٣٠ ص
(٧٧)
19 مقدمات قيامت
٣٠ ص
(٧٨)
آقاى ثانيه ها
٣٠ ص
(٧٩)
مهربان تر از باران!
٣٠ ص
(٨٠)
عزيزفاطمه!
٣٠ ص
(٨١)
آقاى پر از احساس!
٣٠ ص
(٨٢)
تنهاترين مرد خدا!
٣٠ ص
(٨٣)
ياور افلاكى من!
٣٠ ص
(٨٤)
شاهد دادگاه عدل!
٣٠ ص
(٨٥)
جايگاه حجت هاى الهى در هستى
٣١ ص
(٨٦)
1 حجت هاى الهى، مايه بسته شدن راه بهانه جويى بر مردم
٣١ ص
(٨٧)
2 نياز هميشگى به حجت
٣١ ص
(٨٨)
3 لزوم زنده بودن حجت الهى
٣٢ ص
(٨٩)
4 امكان غيبت حجت هاى الهى
٣٢ ص
(٩٠)
5 حجت هاى الهى، معيار تشخيص حق و باطل
٣٣ ص
(٩١)
6 حجت هاى الهى، بيان كننده حلال و حرام الهى
٣٣ ص
(٩٢)
نامه نهم
٣٤ ص
(٩٣)
فوز اكبر
٣٨ ص
(٩٤)
گزارشى از كتاب
٣٨ ص
(٩٥)
انگيزه تأليف
٣٨ ص
(٩٦)
دولت كريمه (معرفى كتاب)
٤٢ ص
(٩٧)
پرسش شما پاسخ موعود
٤٣ ص
(٩٨)
حكومت امام زمان (ع) چند سال طول مى كشد؟
٤٣ ص
(٩٩)
1 مدت زمان هاى بيان شده در روايات
٤٣ ص
(١٠٠)
الف) روايت هاى هفت و نه سال
٤٣ ص
(١٠١)
ب) روايت هاى نوزده سال
٤٤ ص
(١٠٢)
ج) روايت هاى چهل سال
٤٤ ص
(١٠٣)
د) روايت هاى هفتاد سال
٤٤ ص
(١٠٤)
ه) روايت هاى 309 سال
٤٤ ص
(١٠٥)
2 جمع بين روايات
٤٤ ص
(١٠٦)
جايگاه دين در برنامه هاى فرهنگى نظام
٤٦ ص
(١٠٧)
حكايت ديدار اسماعيل هرقلى
٤٨ ص
(١٠٨)
درآمدى بر تربيت نسل منتظر
٥٢ ص
(١٠٩)
پنجمين اصل تكريم شخصيت
٥٢ ص
(١١٠)
نوجوان و تكريم شخصيت
٥٢ ص
(١١١)
نياز به احترام از اساسى ترين نيازهاى انسان است
٥٣ ص
(١١٢)
آثار تربيتى تكريم شخصيت
٥٣ ص
(١١٣)
اسلام و تكريم شخصيت كودك و نوجوان
٥٣ ص
(١١٤)
راه هاى تكريم شخصيت
٥٣ ص
(١١٥)
نمونه هايى از اهانت به شخصيت
٥٤ ص
(١١٦)
ماشين شن پاش
٥٤ ص
(١١٧)
عارضه عقده حقارت
٥٥ ص
(١١٨)
سينماى غرب و ارتباط آن با اهداف صهيونيسم
٥٦ ص
(١١٩)
تاريخچه حجامت و مبارزه طب استعمارى با آن
٦١ ص
(١٢٠)
حجامت هديه شب معراج
٦٢ ص
(١٢١)
توطئه طبّ استعمارى عليه حجامت
٦٢ ص

ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ١٤ - ٣ نرجس خاتون، مادر امام زمان (ع)

آداب اسلامى به خواهر خود حكيمه مى‌سپارد. ٥١ پس از چندى امام هادى (ع) نرجس خاتون را به عقد فرزندش امام حسن عسكرى (ع) درمى‌آورد. داستان حمل نرجس‌خاتون به تفصيل در كتاب‌هاى شرح حال ائمه (ع) آمده است و چنان‌كه نقل شده آثار حمل بر نرجس‌خاتون جز در ساعات ولادت امام زمان (ع) آشكار نگرديد. بنا برنقل مشهور، امام دوازدهم در نيمه شعبان سال ٢٥٥ متولد شد. ٥٢ تولد امام عصر (ع) مصادف با فشار فزاينده دستگاه حكومت بر اهل‌بيت (ع) بود پدر و جدّ آن بزرگوار بر اساس رفتار شوم عباسيان مجبور بودند براى حفظ وجود مقدس امام زمان (ع) اغلب فعاليت‌هاى خويش را به صورت پوشيده و مخفى انجام دهند، مگر در برابر اصحاب خويش كه احياناً مطالبى را به طور صريح به آنها مى‌گفتند. على‌رغم كنترل و نظارت شديد و مراقبت ويژه‌اى كه از سوى مأموران نسبت به زندگى ايشان صورت مى‌گرفت، موفق شدند فعاليت‌ها، دريافت‌ها و پرداخت‌هاى مالى، تبليغاتى و تعاليم خود را آنچنان محرمانه انجام دهند كه از قسمت اعظم آزارها و شكنجه‌ها هم خود و هم اصحاب گرامى‌شان را حفظ كنند و به مقدار زيادى به مقاصد و اهداف خويش دست يابند و از طرفى موفق به حفظ جان حضرت مهدى (ع) شوند، به خصوص در زمان معتمد عباسى كه امام مهدى (ع) از آغاز زندگى خود معاصر حكومت و خلافت او بود. امام عسكرى (ع) نيز كه مى‌بايست بر تولد فرزند گرامى‌شان تأكيد مى‌كردند و ايشان را به خواص شيعه نشان مى‌دادند و وجود مهدى (ع) را اعلام مى‌نمودند، خبر ولادت فرزندشان را براى تعداد قليلى از پيروان صديق خود مانند عثمان‌بن سعيد و فرزند او محمّدبن عثمان و ابوهشام داودبن قاسم جعفرى، احمدبن اسحاق، حكيمه و خديجه، عمّه‌هاى امام يازدهم بيان كردند. ٥٣

حضرت در دو نوبت، يكى چند روز بعد از تولد حضرت مهدى (ع) و ديگرى چند روز قبل از شهادت خود، اين خبر را اعلام فرمودند و در خلال اين مدت حضرتش را به خواصّ اصحاب به‌طور تك تك نيز نشان دادند: از جمله به عمرو اهوازى، كه حضرت را به او نشان دادند و فرمودند: «هذا صاحبكم.» ٥٤

روايتى منسوب به محمّدبن عثمان، سفير دوم امام عصر (ع) بيان مى‌دارد كه امام عسكرى (ع) چهل نفر از پيروان مورد اعتماد خود را گرد آورده، فرزند خود را به آنان نشان داد. ٥٥ و فرمود: «اين امام شماست بعد از من و خليفه من بر شما، از او اطاعت كنيد و بعد از من هم جدا و متفرّق نشويد كه سرانجام در گرداب عقايد گوناگون هلاك خواهيد شد.» ٥٦ سپس براى توجه دادن به آنها مى‌فرمايد: اين تنها فرصتى است كه براى ديدار شما از مهدى (ع) پيش آمده است، بعد از اين ديگر او را نخواهيد ديد.

در ماجراهاى بازداشت‌هاى امام حسن عسكرى (ع) و فضاى اختناق‌آميز سامّرا در آن زمان و نيز نگرانى‌هاى مادرانه در مورد حفظ جان حضرت مهدى (ع) و دورى و فراق از او به خاطر مصلحت بالاتر- يعنى حفظ جان آن مولود، پس از آنكه به همراه مادر امام حسن عسكرى (ع) به مكه فرستاده شد- مى‌توان نقش نرجس خاتون را مشاهده نمود. او هنگام شهادت امام حسن عسكرى (ع) در سامرا، نزد امام بود. ٥٧ و رفتار آزاردهنده مأموران دستگاه خلافت را مى‌ديد و به يقين اسرارى از اهل بيت (ع) را در سينه نگه داشته بود.

حضرت به خانه امام (ع) هجوم آوردند و منزل را بازرسى و سپس مهرو موم كردند. امام (ع) از غفلت آنان استفاده كرد و از منزل خارج شد. آنان نرجس خاتون مادر حضرت مهدى (ع) را دستگير كردند و براى بازجويى نزد مأموران بردند تا درباره كودك از او سؤال كنند، نرجس براى حفظ جان امام زمان (ع) ادعاى باردارى كرد و بازداشت شد. التبه بنا بر برخى گزارش‌ها، طراح اصلى اين حركت حديث بود و نرجس با صلاح‌ديد وى آن را اجرا نمود. پس از دستگيرى نرجس مدت دو سال تحت نظر قرار گرفت. در اين دوران كه تحت مراقبت عباسيان و در خانه معتمد خليفه عباسى بود، به يقين مشكلات زيادى براى او به وجود آمد و اين محدوديت‌ها براى نرجس ناراحت‌كننده بود. پس از انقضاى اين مدت به علت درگيرى‌ها و آشوب‌هايى كه در نقاط مختلف خلافت عباسى روى داد (مانند قيام صالح الزنج و حمله يعقوب بن ليث و مرگ ناگهانى عبيدالله بن يحيى بن خاقان) حكومت عباسى تمام نيروى خود را براى رويارويى با اين حركت‌ها بسيج كرد و ديگر مجال سخت‌گيرى در مورد خاندان امام (ع) باقى نماند. از اين‌رو، از ايشان رفع توقيف به عمل آمد. ٥٨

نرجس پس از رهايى مدتى در خانه حسن بن جعفر كاتب نوبختى به سر برد و مورد توجه شيعيان قرار گرفت و آوازه صلاح، تقوا و مستجاب‌الدعوه بودن او در ميان شيعيان پيچيد. با توجه به كمال عظمت و فضيلت و پاكى وى، خيل عظيم مشتاقان اهل بيت (ع) براى استجابت دعا و رفع گرفتارى و مشكلات خويش به او رجوع مى‌كردند و اين موجب سوء ظن عباسيان گرديد. از اين‌رو، وى را از دسترس جامعه شيعه دور نمودند. اين جريان مصادف با دوران معتمد عباسى بود. وى نيز مانند متوكل مخالف جدى شيعيان بود. از اين‌رو نرجس‌خاتون را از خانه حسن بن جعفر نوبختى بيرون كشيد و در قصر خود محبوس نمود تا اينكه در دوران معتمد عباسى، اين بانوى گرامى و بافضيلت وفات يافت و در كنار مرقد پاك امام حسن عسكرى (ع) و امام هادى (ع) در سامرا به خاك سپرده شد. ٥٩