ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٣٥ - نامه نهم
دينتان به من رسيد؛ [توجه شود امر امام و امامت به عنوان دين در سخن امام (ع) مطرح گرديده است] شك و حيرتى كه نسبت به ولاة امر خود- امامان معصوم (ع)- به آنان دست داده است. اين مسئله ما را غمزده نمود. البته به خاطر شما، نه به خاطر خود ما و ناراحت شديم- در مورد شما نه در مورد خودمان- زيرا خدا با ما است و ما با داشتن خدا نياز و حاجتى به ديگرى نداريم. و حق با ما مىباشد پس نمىترسيم و هراسى نداريم از كسانى كه دست از يارى ما بردارند و از اعتقاد به امامت ما باز نشينند. آرى ما مخلوق و آفريده خداونديم و خلايق، ساخته و پرداخته دست ما هستند.»
آنگاه به آنان خطاب مىكند كه:
«هان اى گروه شكاك؛ چرا در ريب و شك به سر مىبريد؟ چرا در حيرت و ترديد غوطهور شدهايد؟ آيا نشنيدهايد سخن خداوند را در قرآن كه فرمايد:
«اى كسانى كه ايمان آوردهايد، خدا را اطاعت كنيد و پيامبر و اولياى امر خود را [نيز] اطاعت كنيد.» ٥
آيا از آثار و روايات در مورد حوادثى كه بر امامان معصوم شما- چه در گذشتگان و يا موجودين آنها- رخ داده و مىدهد آگاه نشدهايد؟ آيا نديديد كه چگونه خداوند براى شما پناهگاههايى قرار داده كه ملجأ و مأمن شمايند؟ آيا نديديد كه از حضرت آدم ابوالبشر تا عصر پدرم امام حسن عسكرى (ع) چگونه خداوند پرچمهاى هدايت را براى شما برافراشت و هر پرچمى از ميان رفت پرچم ديگر بر سر شما سايهافكن گرديد؟ و هر گاه ستارهاى ناپديد شد، ستاره ديگر طلوع نمود؟- هر امام و رهبرى كه از جهان رخت بربست امام ديگر به جاى او قيام نمود؟- با اين حال هنگامى كه پدرم حضرت عسكرى (ع) از جهان ديده بربست گمان كرديد كه خداوند دين خود را عاطل و باطل مىگذارد؟ و رابطه ميان خود و بندگانش را قطع مىكند؟ [امام ديگرى به جاى او نمىفرستد و منصوب نمىكند؟] هرگز كه چنين باشد. هرگز چنين نخواهد بود تا قيامت برپا شود و به تحقيق كه امر خدا و اراده پروردگار آشكار خواهد شد، هر چند دشمنان از آن كراهت داشته باشند.»
آنگاه امام (ع) اصل مطلب را چنين ادامه مىدهد:
«به درستى كه شخص درگذشته از ما- يعنى امام حسن عسكرى (ع)- با سعادت از ميان ما رخت بربست و مو به مو به منهاج پدران بزرگوار خود و بر راه و روش نياكان خود بود و اينك وصيت او و علم و دانش او در ميان ما و در اختيار ما مىباشد. كسى كه جانشين او است و جاى او را مىگيرد ما هستيم و كسى بر سر اين موضع- امامت و ولايت- با ما به نزاع برنمىخيزد مگر ظالم و ستمكار و هيچكس مدّعى آن نمىشود مگر منكر و كافرى كه به نزاع با ما و اشغال حقّ ما برخاسته است.»
آنگاه امام مهدى (عج) در نامه خود چنين مىفرمايد:
«اگر نه اين است كه كسى بر خداوند غلبه نمىكند و اگر نه اين است كه راز خداوندى فاش نمىگردد و او اجازه افشاى اسرار خود را نمىدهد، هر آينه از حقوق امامت ما و راز و رمز ولايت ما مطلب و مسائلى فاش مىگرديد كه عقول شما به بهت و حيرت فرو مىرفت و تفكرات شما حيران و سرگردان مىشد و شايد اين خود مشكلات جديدى براى شما پديد مىآورد، لكن كسى نمىتواند در قضا و قدر الهى دخالت كند و چون و چرا نمايد. براى هر چيزى زمان تعيين شدهاى است كه تا فرا نرسد اسرار آشكار نگرديده و حقايق فاش نمىشوند و مقدّرات خداوندى مكشوف نمىگردد.»
بديهى است مقصود از اسرار خداوندى در اين مقام و مقال همان اسرار مربوط به امامت و رازهاى پيرامون ولايت و رهبرى حضرت مهدى موعود (ع) و مصلح آخرالزّمان است.
آنگاه اضافه مىكند كه:
«اى بندگان خدا، پس تقوا پيشه كنيد و تسليم ما باشيد و امر ما را به خود ما واگذار كنيد [يعنى شما دخالت ننماييد، زيرا كه مقتضاى امامت و لازمه رهبرى اين است كه مأموم به دنبال امام و رهرو، پشت سر رهبر حركت كند و از او پيروى و متابعت كند و متعبّد به فرمان او باشد] زيرا در اين صورت است كه رهايى از مشكلات و خلاصى از گرفتارىهاى امامت ما نيز به دست ما و زير نظر و به اختيار ما بوده است. آرى از واگذارى امور خود به ما زيان نمىبينيد بلكه به سود شما بوده و نفع دنيا و آخرت شما در همين است.
براى كشف و افشاى امورى كه از شما مستور نگه داشته شده ستيزه و پيكار نكنيد. [يعنى غيبت امام (ع)] جلوتر از قضايا و حوادث گام برنداريد، عجله نكنيد، بگذاريد هر چيزى به وقت مقرّر و زمان مقدّر خود برسد تا به صورت طبيعى بر شما آشكار گردد و همه بهره ببريد.
از راه راست منحرف نگرديد، اصحاب يمين باشيد.» يعنى آنچه را خداوند و كتاب او و رسول گرامى او و اوصيا و جانشينان پيامبر