ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٥٧ - طب مزاجى يا طب مولكولى
درآمدى بر آشنايى با طب آل الرّسول (ص)
طب مزاجى يا طب مولكولى
مرحوم سيد عبدالله خليلى (ره)
اشاره:
گفتوگوى مهدوى، سرآغاز نقد حيات فرهنگى و مادى انسان در عصر غيبت و غفلت است، نقد همه ساحتهاى فرهنگى و تمدنى به مدد دريافتها و بايستههاى فرهنگ ولايى و علوى زمينهها را براى پرسش و كشف راههاى خلاصى انجام اصلاحات و بالأخره زمينهسازى عمومى- براى استقبال از ظهور و امامت امام معصوم (ع)- فراهم مىآورد. اين نقد مىتواند همه پهنههاى حيات را درنوردد. پيرو مباحث منتشره موعود در اين بخش سعى در معرفى طب اسلامى و سنتى خواهد شد. إنشاءالله.
يكى از مهمترين علل مرگ و مير بيماران، خطاى پزشكان است كه از نقص معلوماتشان نشأت مىگيرد كه دليل آن را بايد در برنامههاى آموزشى دانشكدههاى پزشكى جستجو كرد. يكى از نقائص آموزش پزشكى اين است كه انسان را به جاى اينكه در تماميت خود مورد مطالعه قرار دهد، به اجزا تقسيم نموده و آن اجزا را مورد بررسى قرار مىدهد و اين امر از زمان «وبيرشو» در سال ١٨٥٨ م. شروع شد كه «پاتولوژى سلولى» را وضع كرد و گفت: جايگاه بيمارىها در حقيقت سلولها هستند و ما بيمار عمومى نداريم. از آن پس تمام توجه پزشكان به سلولها معطوف گرديد و براى يافتن علت بيمارىها به جستجو در اعماق بافتها پرداختند.
«تروسو» پزشك بزرگ فرانسوى به سخن وبيرشو ايراد گرفت و گفت: «وقتى كه توجه پزشك به جهان بىنهايت كوچك يعنى اعماق بافتها و سلولها جلب شود، انسان فراموش مىشود و اين به زيان بيماران است»، ولى در آن زمان كسى به اين سخن حكيمانه تروسو توجه نكرد، زيرا شخصيت عظيم وبيرشو كليه پزشكان اروپا را تحتالشعاع خود قرار داده بود.
پس از اختراع ميكروسكوپ الكترونيك، بار ديگر توجه پزشكان اروپا به اعماق بافتها بيشتر شد، با اين تفاوت