٢. شناخت و نقد جدّى مناسبات فرهنگى، سياسى و اقتصادى حاكم بر جوامع اسلامى كه به تقليد از الگوهاى توسعه غربى و تحت تأثير انديشه‌هاى عصر مدرنيته در اين جوامع شكل گرفته است. اين جوامع بدون شناخت جدى از وضع موجود خود نمى‌توانند به راه‌كارهاى مبتنى بر آموزه‌هاى دينى براى خروج از فتنه‌هاى فراگير عصر غيبت دست يابند.

٣. تلاش براى تدوين راهبرد سياسى، فرهنگى، اقتصادى و نظامى جوامع اسلامى در عصر غيبت تا رسيدن به عصر طلايى ظهور بر اساس انديشه مهدوى و فرهنگ انتظار.

٤. بازشناسى جنبه‌هاى اعتقادى، تاريخى، فرهنگى و اجتماعى انديشه مهدوى و فرهنگ انتظار با بهره‌گيرى از منابع متقن و مستدل و استفاده از همه توان مراكز علمى حوزوى و دانشگاهى در زمينه مباحث كلامى، فلسفى، عرفانى، اخلاقى، علوم اجتماعى و سياسى.

٥. تلاش براى پالايش انديشه ناب مهدوى از هرگونه شايبه جعل و تحريف و زدودن اين انديشه از زنگارهاى جهل و خرافه، سخنان سست و بى‌اساس و هرگونه ديدگاه انحرافى مبتنى بر افراط يا تفريط.

٦. پاسخ‌گويى عالمانه و متناسب با نيازهاى روز به شبهه‌ها، پرسش‌ها و ابهام‌هاى موجود در زمينه منجى‌گرايى شيعى.

٧. احيا و گسترش فرهنگ انتظار و تلاش براى شناساندن نقش سازنده اين فرهنگ در پايدارى و پويايى جوامع اسلامى‌

٨. تبيين وظايف و تكاليف مردم در برابر حجت خدا و امام عصر (ع)، نهادينه ساختن اين وظايف و تكاليف در فرد و اجتماع و آماده ساختن جامعه اسلامى براى استقبال از واقعه مبارك ظهور.

٩. مقابله جدى با همه جريان‌هاى سياسى- فرهنگى كه در قالب كتاب، نشريه، فيلم، نرم‌افزارهاى رايانه‌اى و پايگاه‌هاى اطلاع‌رسانى جهانى (اينترنت) به تقابل با انديشه موعودگرايى شيعى مى‌پردازند؛ از طريق گسترش فرهنگ ناب مهدوى و نقد و بررسى جريان‌ها و انديشه‌هاى انحرافى و التقاطى.

١٠. بررسى و نقد ديدگاه‌هايى كه انديشمندان مغرب زمين در زمينه جهان آينده و آينده جهان مطرح كرده‌اند.[١]

با آغاز فعاليت اين گروه از فرزندان انقلاب اسلامى در سال ١٣٧٤ و تأسيس مؤسسه فرهنگى موعود و در پى آن انتشار مجلات موعود و موعود جوان، به تدريج مؤسسات و نهادهاى ديگرى در عرصه فعاليت‌هاى مهدوى حاضر شدند و گفت‌وگو از امام عصر (ع) در سراسر كشور ما فراگير شد تا جايى كه امروز در آستانه چهارمين دهه پيروزى انقلاب اسلامى و استقرار نظام جمهورى اسلامى در ايران، شاهد تشكيل ده‌ها مؤسسه آموزشى، پژوهشى و تبليغاتى، انتشار چندين نشريه عمومى و تخصصى و فعاليت تعداد زيادى پايگاه اطلاع‌رسانى در حوزه مهدويت و انتظار هستيم.

اين موضوع به نوبه خود نويدبخش زمينه‌سازى فرهنگى و اجتماعى براى ظهور امام مهدى (ع) و اتصال انقلاب اسلامى ايران به انقلاب جهانى حضرت بقيةالله الاعظم- ارواحنا له الفداء- است.

گفتنى است در سال‌هاى اخير به موازات رشد فعاليت‌هاى اصيل مهدوى در كشور، آسيب‌ها و ناهنجارى‌هاى متعددى در حوزه تبليغ و ترويج فرهنگ مهدويت و انتظار ايجاد شده است كه از آن جمله مى‌توان به پخش و نشر مطالب بى‌محتوا، كم‌محتوا، خرافى، انحرافى و سست و بى‌اساس، افزايش مدعيان دروغين، رشد جريان‌هاى افراطى و تفريطى، بسنده كردن به جنبه احساسى و عاطفى فرهنگ مهدويت و انتظار و كم‌توجهى به جنبه معرفتى اين فرهنگ، دامن زدن به موضوع تشرفات و نپرداختن به مسئوليت‌ها و تكاليف مردم در برابر امام عصر (ع) و ... اشاره كرد.[٢]

اميدواريم در آستانه چهارمين دهه پيروزى انقلاب اسلامى، با گسترش فعاليت‌هاى پژوهشى، آموزشى، تبليغى و ترويجى در حوزه مهدويت و انتظار، شناخت و معرفت مردم نسبت به امام عصر (ع) و پيوند قلبى و عاطفى آنها با آن امام روز به روز افزايش يابد و در نهايت مردم جامعه ما به همراهى عملى شايسته‌اى با امام و مقتداى خود دست يابند و همه مناسبات سياسى، فرهنگى و اقتصادى حاكم بر اين جامعه رنگ و روى مهدوى پيدا كند. إن‌شاءالله.

پى‌نوشت‌ها:

[١]. براى مطالعه بيشتر در اين زمينه ر. ك: غلامرضا پرهيزكار، بررسى تأثيرات انقلاب اسلامى بر رشد مهدويت در ايران، پايان‌نامه كارشناسى ارشد رشته جامعه‌شناسى، مؤسسه آموزشى و پژوهشى امام خمينى (ره).

[٢]. براى مطالعه بيشتر در اين زمينه ر. ك: ابراهيم شفيعى سروستانى، معرفت امام زمان (ع) و تكليف منتظران، صص ١٨٥- ٢٠٣.

[٣]. ر. ك: تشيع، مقاومت و انقلاب: مجموعه مقالات كنفرانس بين‌المللى دانشگاه تل آويو (١٩٨٤)، صص ٩٧، ٤٣، ٧٠، ٧١ و ١٧٢.

[٤]. براى مطالعه بيشتر در اين زمينه ر. ك: رسول جعفريان، جريان‌ها و سازمان مذهبى- سياسى ايران (از روى كار آمدن محمدرضا شاه تا پيروزى انقلاب اسلامى)، ص ٣٦٤- ٣٧٤؛ سيد ضياءالدين عليانسب و سلمان علوى نيك، جريان‌شناسى انجمن حجتيه، صص ١٤٢- ١٧١.

[٥]. صحيفه امام (مجموعه آثار امام خمينى (ره))، ج ١٧، ص ٥٣٤.

[٦]. جريان‌شناسى انجمن حجتيه، صص ٤٤- ٤٥.

[٧]. براى آشنايى با ديدگاه‌هاى انجمن حجتيه درباره انتظار و مهدويت ر. ك: ع. باقى. در شناخت حزب قاعدين زمان (موسوم به انجمن حجتيه)، ص ١٢١- ١٦٤؛ جريان‌شناسى انجمن حجتيه، صص ٤٩- ٧٥.

[٨]. براى آشنايى با فضاى فكرى حاكم بر دهه شصت و ديدگاه‌هاى انقلابيان در مورد انجمن حجتيه ر. ك: جريان‌شناسى انجمن حجتيه، ص ١٦٥؛ در شناخت حزب قاعدين زمان، صص ٥٥- ١٠١ و جريان‌ها و سازمان‌هاى مذهبى- سياسى ايران، صص ٣٧٠- ٣٧٢.

[٩]. ر. ك: براى مطالعه بيشتر در اين زمينه ر. ك: اسماعيل شفيعى سروستانى، استراتژى انتظار، ج ٢، صص ٣٣- ٧٦.

[١٠]. براى مطالعه بيشتر در اين زمينه ر. ك: معرفت امام زمان (ع) و تكليف منتظران، صص ٣٣٥- ٣٨٢.