ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٤٣ - توفان آخرين

در مسير چشمانت باغ لاله مى‌كارم‌

از نگاه آهويت ديده بر نمى‌دارم‌

مثل موج بى‌توفان، مثل ابر سرگردان‌

حلقه حلقه مى‌گردم، قطره قطره مى‌بارم‌

آتشم اگر افزود، عشق سرپناهم بود

اى جنون مدد فرما شوق آتشين دارم‌

كافرم اگر خوانى نيست‌ام پشيمانى‌

جز به طاق ابرويت سر فرو نمى‌آرم‌

باز بوى ليلايم، مى‌كشد به صحرايم‌

با جنون هم‌آوايم كم دهيد زنهارم‌

چين زلف او مى‌گفت شب هميشه طولانى‌ست‌

گفتمش پريشان كن من هميشه بيدارم‌

بند بند آوازم ناله شد نيستان را

گوشه مخالف زد پرده پرده تارم‌

با دلم چه‌ها كردى، اى جنون توفانى؟

مثل كوه مى‌لرزد شانه‌هاى ستوارم‌

تيغ اگر به كف آيى، اين سر است و سودايى‌

خانه‌زاد درگاهم، پاى‌بوس دربارم‌

مدحت تو مى‌گويم طلعت تو مى‌جويم‌

تا شود مُنوّر با نام «مهدى» اشعارم‌

هيچم و نمى‌ارزم، با تو عشق مى‌ورزم‌

مثل طوطيان هر دم، نام تو به لب دارم‌