ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٨ - يك جرعه كوثر

يك جرعه كوثر

مهدى خليليان‌

فاطمه جان! آمدنت را به خاطر مى‌آورم؛ تو را از بهشت آورده بودند. يادت مى‌آيد؟!

پدر، چهل روز هجران ديد؛ راست مى‌گويم، فاطمه جان! از خلوتِ «حرا» بپرس! و مادر، چقدر رنج كشيد از زخم‌زبان‌هاى زنان قريش و بنى‌هاشم! و «مريم» آمد؛ «آسيه» و «ساره» هم بودند؛ و همه اين‌ها فقط به خاطر تو بود.

تو آمدى و تا واپسين روزهاى زندگى مادر، با او بودى. آن روزهاى تلخ اسارت را به خاطر دارى؟ چشم‌هاى مادر، سنگين شده بود و تو در كنارش بودى. انگار تو مادر بودى و او فرزند! همان‌سان كه «مادر پدر» نيز شدى و مادر فقط چند روز پيش از آزادى، پرواز كرد!

چقدر رنج كشيدى فاطمه جان! پيش از هجرت ... و چقدر محجوب بودى، آن‌گاه كه به خانه على (ع) رفتى.

و تو- هيچ گاه- از او چيزى نخواستى.[١]