ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٥٤ - شهسوار مكّه

خم شد از جور خزان، پشت توان من، بيا

اى بهار دلگشا، باغ و جنان من بيا

اى گل زيباى نرگس از غم جانسوز تو

مى‌چكد خون از دو چشم خونفشان من بيا

عاشق زار تو بودن كار هر شوريده نيست‌

از شرار عشق سوزد استخوان من بيا

طائر گلزار عشقم، پاى در زنجير عشق‌

اى براى پر گشودن آسمان من بيا

خاك پايت توتياى چشم دل، اى نازنين!

خاك رويت قبله‌گاه و آستان من بيا

باغ جان بى‌روى گل عطر طراوت كى دهد؟!

اى نثار روى تو، جان و جهان من بيا

ديگران را خرّمى گر سير باغ و گلشن است‌

چشم و ابروى تو باشد بوستان من بيا

بى‌تو- اى گل!- لحظه‌هاى عمر، بى‌حاصل گذشت‌

اى فدايت هستى و اين جسم و جان من بيا

كاروان عمر، مى‌تازد به تندى- اى دريغ!-

حسرت ديدار بر دل، مهربان من، بيا

غم‌سراى بخت من در اشتياق پاى توست‌

چشم بر راه تو دارم، ميهمان من بيا

آتش هجر تو در دل شعله افروزد هنوز

كى سرآيد دور هجران، دلستان من بيا

بر غم شيرين عشقت، دل «رضا» شد اى نگار!

اى كه نامت هر زمان ورد زبان من بيا