ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٥٠ - ١ اميد
رابطه انتظار و بهداشت روان
مسعود آذربايجانى
مفهوم انتظار- به ويژه انتظار ظهور حضرت امام مهدى (عج)- در چارچوب مهدويت و امامت معنا مىيابد و جدا از مجموعه باورهاى اسلامى نيست. اعتقاد به مهدويت و انتظار، در رأس هرم اعتقادى شيعه قرار گرفته است. بنابراين، رابطه انتظار و بهداشت روان، مبتنى بر ارتباط دين و باورهاى دينى با بهداشت روان است. باورهاى دينى از راههاى تغذيه روحى، تفسير معناى زندگى، ايجاد حسّ انسجام، تخليه هيجانى و ...، زمينههاى آرامش و بهداشت روانى را فراهم مىكند.
در اين مقاله برآنيم تا از «ارتباط انتظار و ابعاد روانشناختى آن با بهداشت روان» بحث كنيم؛ موضوعى كه در درون مفهوم كلى بهداشت جاى مىگيرد و ناظر بر توانايى كامل براى ايفاى نقشهاى اجتماعى، روانى و جسمى است.
از لحاظ روانشناختى، انتظار امام معصوم (ع) حالتهاى زير را در انسان پديد مىآورد:
١. اميد
انتظار نور سپيد، بارقه اميد را در دل انسان زنده مىكند:
وَ أَشْرَقَتِ الْأَرْضُ بِنُورِ رَبِّها.[١]
و زمين [در آن روز] به نور پروردگارش روشن مىشود ....
امام على (ع) فرمود:
مردم! در واپسين حركت تاريخ و آخرالزمان،