ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٥ - وداع با خرداد
وداع با خرداد
محبوبه زارع
هميشه غروب در يك سو، مساوى طلوع در سويى ديگر است.
شميم دلانگيز نيمه خرداد، هماره تحوّلآفرين است؛ آن هم براى مردى كه فلسفه بودنش، مقارن با حركت بوده و وجودش، مترادف پويايى است.
روحالله (ره)، هيجان ساعت را در رسيدن به نيمه خرداد، احساس كرده است كه چنين آرام و مطمئن با دلى خشنود، دايره امكان را وداع مىگويد. شعف و شور، آن سويىها را كه به تماشاى طلوع روحالله (ره) رسيدهاند، در بر گرفته؛ اما در زمين، در گسترده ايران نوپا، در متن جمهورى چند ساله، ماتمى به وسعت بىكران، آشيان كرده است. اشك، كمترين راوى مصيبت تلخى است كه در سينههاى مردم نشسته است و مرثيه، كوچكترين مجالى است كه فقدان آن بزرگ را در مىيابد.
پير قبيله، سوار بر بى تعلّقترين مركب يقين، سفر را برگزيده و با سادهترين خداحافظى، ايران و انقلاب اسلامىاش را به ايرانى مسلمان واگذارده است؛ با دلى آرام و قلبى مطمئن؛ چرا كه در هشت سال دفاع مقدس و پيش از اين، جز رشادت و ايثار، از فرزندان ميهنش، خاطرهاى نديده است.
تا بود، حسينيه جماران، مأمن دلدادگان بود و نجابت كلام مردمى پير جماران، جاذبه هر عاشق ولايت. تا رفت، گلدستههاى مرقدش در بهشت زهرا (س)، سايبان ايران شد و قبلهگاه هر بيدار دلى كه به خون شهدا سوگند خورد تا پاسبان حريم انقلاب و اقامه كننده نماز حماسه، باقى بماند.
امام! هر سال، حوالى نيمه خرداد، پيش از آنكه به اوج غرور بار يابيم، اندوه رفتنت را به مرثيه مىنشينيم و مرور مىكنيم تو را در آن شكوه اعجازانگيزى كه به جهان شرق، هديه كردى و غرب را در حيرت ابدى فرو نشاندى. دعامان كن كه روحاللهى باقى بمانيم.