ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٨ - غنچه نرگس

شگفت نى، ندمد مهر خاوران بى تو

سپيده دم ز گريبان كهكشان بى تو

زمين ز سردى دى، چون دل من افسرده است‌

چو گوى يخ زده در بستر زمان بى تو

ترانه، گل نكند در نگارخانه عشق‌

پرنده، پر نزند سوى آشيان بى تو

به سوى ساحل اميد، ره نخواهد برد

عنان كشتى از اين موج بى كران، بى تو

پريده رنگ گل از زخم تازيانه باد

گرفته رنگ خزان باغ ارغوان بى تو

در اين كوير كه در اوج آتش است و عطش‌

اسير دام سراب است، كاروان بى تو

به گلبن سحر از غم، نواى سرمستى‌

شكسته در گلوى مرغ نغمه خوان بى تو

بيا كه سوسن آزاد در سراى بهار

حديث عشق نگويد به ده زبان بى تو

سر از كرانه غيبت بر آر و چشم مرا

ببين چو جام شفق گشته خون فشان بى تو

تمام هستى ام از انتظار، لبريز است‌

تهى است، از مىِ اشراق، جام جان بى تو

مگر كه كوكب مهرت، دريچه باز كند

دو ديده دوخته دارم بر آسمان بى تو

تهى مباد در اين رهگذر سير و سلوك‌

ز عطر عاطفه، محراب جمكران بى تو