بنابر اين، خداوند مى گويد: براى من منتظر باشيد تا روزى كه به جهت غارت برخيزم زيرا كه قصد من اين است كه امت ها را جمع نمايم و ممالك را فراهم آورم تا غضب خود و تمامى حدّت خشم خويش را بر ايشان بريزم، زيرا كه تمامى جهان به آتش غيرت من سوخته خواهد شد زيرا كه در آن زمان، زبان پاك به امت ها باز خواهم داد تا جميع ايشان اسم يهوه- خدا- را بخوانند و به يك دل او را عبادت نمايند»[١].

ح) كتاب دانيال نبى‌

در كتاب دانيال نبى نيز بشارت ظهور منجى مطابق بشارات انبياى گذشته، چنين آمده است:

«... امير عظيمى كه براى پسران قوم تو ايستاده قائم است، خواهد برخاست. و چنان زمان تنگى خواهد شد كه از حينى كه امتى به وجود آمده است تا امروز نبوده، و در آن زمان هر يك از قوم تو، كه در دفتر مكتوب يافت شود رستگار خواهد شد. و بسيارى از آنانى كه در خاك زمين خوابيده اند بيدار خواهند شد، اما اينان به جهت حيات جاودانى و آنان به جهت خجالت و حقارت جاودانى. و حكيمان مثل روشنايى افلاك خواهند درخشيد، و آنانى كه بسيارى را به راه عدالت رهبرى مى نمايند مانند ستارگان خواهند بود تا ابد الآباد.

اما تو اى دانيال! كلام را مخفى دار و كتاب را تا زمان آخر مُهر كن. بسيارى به سرعت تردد خواهند نمود و علم افزوده خواهد گرديد ... خوشا به حال آن كه انتظار كشد»[٢].

در اين بشارت نكات چندى وجود دارد كه برخى از آن ها را به طور اختصار توضيح مى دهيم:

١. شخص مورد بشارت كه در نخستين فراز بشارت مزبور به عنوان «ايستاده» از او تعبير شده است، قائم آل محمد (ع) است كه بزرگ ترين نماينده انبياى الهى است، و دعوت تمام پيامبران خدا را يكجا در حكومت حقّه خود آشكار ساخته، آيين الهى را بر سرتاسر كره خاكى حكم فرما مى نمايد.

٢. منظور از «زمان تنگى»، زمان بيدادگرى ها، سختى ها، فشارها، ظلم و ستم هايى است كه قبل از ظهور آن حضرت در سراسر جهان پيدا مى شود، چنان كه در روايات اسلامى آمده است:

يملأ الأرض قسطاً و عدلا كما ملئت جوراً و ظلماً.

٣. منظور از: «آنانى كه در خاك زمين خوابيده اند»، گروهى از اموات مى باشند كه در دولت حضرت مهدى (ع) زنده مى شوند، و برخى از آنان از ياران آن حضرت مى گردند و در ركاب حضرتش مى جنگند و برخى ديگر به سزاى اعمال ناشايست خود مى رسند.

در اين زمينه، روايات بسيارى از ائمه معصومين (ع) رسيده است كه ما به جهت اختصار از ذكر آن ها خوددارى مى نماييم، و علاقمندان مى توانند به كتاب هايى كه درباره «رجعت» نگاشته شده، مراجعه فرمايند.

كتاب انجيل‌

بر اساس بشارات فراوانى كه در كتاب انجيل آمده است، حضرت مسيح (ع) به دنبال قيام حضرت قائم (ع) در «فلسطين» آشكار خواهد شد و به يارى آن حضرت خواهد شتافت، و پشت سر حضرتش نماز خواهد گزارد، تا يهوديان و مسيحيان و پيروان وى تكليف خويش را بدانند و به اسلام بگروند و حامى حضرت مهدى (ع) گردند. از اين رو، در آخرين روزهاى زندگى- و شايد در طول دوران حيات- به ياران و شاگردان خود توصيه ها و سفارش هاى اكيدى درباره بازگشت خود به زمين نموده و آنان را در انتظار گذارده و امر به بيدارى و هوشيارى و آمادگى فرموده است كه ما به جهت اثبات اين مدعا و بيدارى مسلمانان قسمتى از آن ها را در اين جا مى آوريم.

اينك متن برخى از آن بشارات كه در انجيل آمده است:

الف) انجيل متّى:

«پس عيسى از هيكل بيرون شده برفت، و شاگردانش پيش آمدند تا عمارت هاى هيكل را بدو نشان دهند. عيسى ايشان را گفت: آيا همه اين چيزها را نمى بينيد؟ هر آينه به شما مى گويم: در اين جا سنگى بر سنگى گذارده نخواهد شد كه به زير افكنده نشود. و چون به كوه زيتون نشسته بود شاگردانش در خلوت نزد وى آمده گفتند: به ما بگو كه اين امور كى واقع مى شود؟ و نشان آمدن تو و انقضاى عالم چيست؟

عيسى در جواب ايشان گفت: زنهار كسى شما را گمراه نكند. از آن رو كه بسا به نام من آمده، خواهند گفت كه من مسيح هستم و بسيارى را گمراه خواهند كرد. و جنگ ها و اخبار جنگ ها را خواهيد شنيد، زنهار مضطرب مشويد زيرا