كه وقوع اين همه لازم است ليكن انتها هنوز نيست، زيرا قومى با قومى و مملكتى با مملكتى مقاومت خواهند نمود و قحطى ها و وباها و زلزله ها در جاى ها پديد آيد ....

آن گاه اگر كسى به شما گويد: اينك مسيح در اين جا يا در آن جا است باور مكنيد زيرا كه مسيحان كاذب و انبياى كذبه ظاهر شده علامات و معجزات عظيمه چنان خواهند نمود كه اگر ممكن بودى برگزيدگان را نيز گمراه كردندى. اينك شما را پيش خبر دادم.

پس اگر شما را گويند: اينك در صحراست بيرون مرويد، يا آن كه در خلوت است باور مكنيد زيرا هم چنان كه برق از مشرق ساطع شده تا به مغرب ظاهر مى شود ظهور پسر انسان نيز چنين خواهد شد ...

و فوراً بعد از مصيبت آن ايام، آفتاب تاريك گردد و ماه نور خود را ندهد و ستارگان از آسمان فرو ريزند، و قوت هاى افلاك متزلزل گردد. آن گاه علامت پسر انسان در آسمان پديد گردد، و در آن وقت جميع طوايف زمين سينه زنى كنند و پسر انسان را ببينند كه بر ابرهاى آسمان با قوّت و جلال عظيم مى آيد ....

پس از درخت انجير مثلش را فرا گيريد كه چون شاخه اش نازك شده برگ ها مى آورد مى فهميد كه تابستان نزديك است. هم چنين شما نيز چون اين همه را ببينيد بفهميد كه نزديك- بلكه بر در- است. هر آينه به شما مى گويم ....

آسمان و زمين زايل خواهد شد ليكن سخنان من هرگز زايل نخواهد شد.

اما از آن روز و ساعت هيچ كس اطلاع ندارد حتى ملائكه آسمان جز پدر من و بس ليكن چنان كه ايام نوح بود ظهور پسر انسان نيز چنان خواهد بود ....

پس بيدار باشيد زيرا كه نمى دانيد در كدام ساعت خداوند شما مى آيد. ليكن اين را بدانيد كه اگر صاحبخانه مى دانست در چه هنگامى از شب دزد مى آيد، بيدار مى ماند و نمى گذاشت كه به خانه اش نقب زند.

لذا شما نيز حاضر باشيد، زيرا در ساعتى كه گمان نبريد پسر انسان مى آيد پس آن غلام امين و دانا كيست كه آقايش او را بر اهل خانه خود بگمارد تا ايشان را در وقت معين خوراك دهد. خوشا به حال آن غلامى كه چون آقايش آيد او را در چنين كار مشغول يابد»[١].

«اما چون پسر انسان در جلال خود با جميع ملائكه مقدس خويش آيد آن گاه بر كرسى جلال خود خواهد نشست. و جميع امت ها در حضور او جمع شوند و آن ها را از همديگر جدا مى كند به قسمى كه شبان ميش ها را از بزها جدا مى كند و ميش ها را بر دست راست و بزها را بر چپ خود قرار دهد. آن گاه پادشاه به اصحاب طرف راست گويد: بياييد اى بركت يافتگان از پدر من! و ملكوتى را كه از ابتداى عالم براى شما آماده شده است، به ميراث گيريد»[٢].

«عيسى ايشان را گفت: هر آينه به شما مى گويم: شما كه مرا متابعت نموده ايد، در معاد وقتى كه پسر انسان بر كرسى جلال خود نشيند، شما نيز به دوازده كرسى نشسته، بر دوازده سبط اسرائيل داورى خواهيد نمود. و هر كه به خاطر اسم من خانه ها يا برادران يا خواهران يا پدر يا مادر يا زن يا فرزندان يا زمين ها را ترك كرد، صد چندان خواهد يافت و وارث حيات جاودانى خواهد گشت»[٣].

ب) انجيل مَرْقُس:

«و چون او- عيسى- از هيكل بيرون مى رفت يكى از شاگردانش بدو گفت: اى استاد! ملاحظه فرما چه نوع سنگ ها و چه عمارت ها است!

عيسى در جواب وى گفت: آيا اين عمارت هاى عظيمه را مى نگرى. بدان كه سنگى بر سنگى گذارده نخواهد شد مگر آن كه به زير افكنده شود.

و چون او بر كوه زيتون مقابل هيكل نشسته بود ... از وى پرسيدند: ما را خبر ده كه اين امور كى واقع مى شود؟ و علامت نزديك شدن اين امور چيست؟

آن گاه عيسى در جواب ايشان سخن آغاز كرد كه: زنهار كسى شما را گمراه نكند. زيرا كه بسيارى به نام من آمده خواهند گفت كه: من هستم، و بسيارى را گمراه خواهند نمود. اما چون جنگ ها و اخبار جنگ ها را بشنويد مضطرب مشويد زيرا كه وقوع اين حوادث ضرورى است. ليكن انتها هنوز نيست. زيرا كه امتى بر امتى و مملكتى بر مملكتى خواهند بر خاست، و زلزله ها در جاى ها حادث خواهد شد و قحطى ها و اغتشاش ها پديد مى آيد، ... ليكن شما از براى خود احتياط كنيد ....

ولى از آن روز و ساعت غير از پدر هيچ كس اطلاع ندارد نه فرشتگان در آسمان و نه پسر هم. پس بر حذر و بيدار شده، دعا كنيد زيرا نمى دانيد كه آن وقت كى مى شود.

مثل كسى كه عازم سفر شده خانه خود را واگذارد و خادمان‌