ما تحمل سردى زمانه در اثر پوشيده شدن آفتاب رويت، با ابرهاى غليظ غيبت را نداريم. مولاى من! براى برطرف شدن امر غيبت كه دليل اصلى همه دردهاست، چه بايد كرد؟» آرى! اين سؤالى بود كه بايد مى پرسيدند، اما نپرسيدند.

اما خود حضرت بقيةالله (ع) كه دلسوزترين معلم نوع بشر در حال حاضر مى باشند، چندين بار چه در زمان غيبت صغرى و چه پس از آن توجه شيعيان را به اين موضوع جلب نموده اند و پاسخ به اين سؤال را بى آن كه از ايشان پرسيده باشند به صورت دستورالعمل هايى به شيعيان ارائه داده اند. در صورتى كه به فرمايش ايشان در زمان غيبت صغرى عمل شده بود، بنا به فرموده خود امام در نامه به شيخ مفيد، فرج زودتر اتفاق مى افتاد.

فرمايش ايشان در مورد فرج و برطرف شدن غيبت:

١. فرمايش امام در زمان غيبت صغرى‌

امام از طريق نامه اى به محمدبن عثمان دومين نائب خاص خويش خطاب به شيعيان فرمودند: «براى تعجيل در فرج و ظهور من بسيار دعا كنيد كه همانا گشايش كار شما در فرج من است.»[٢]

٢. نامه مبارك امام زمان خطاب به شيخ مفيد در زمان غيبت كبرى‌

با توجه به طولانى بودن متن نامه حضرت خطاب به شيخ مفيد به مهم ترين فراز آن اشاره مى گردد:

«اگر شيعيان ما كه خداوند ايشان را به اطاعت خويش موفق بدارد، با يك دل بر وفاى به عهد خويش اجتماع مى كردند، ملاقات ما براى آنها به تأخير نمى افتاد و سعادت ديدار با معرفت ما براى آن ها به سرعت حاصل مى شد. همانا چيزى كه آنان را از ديدار ما محروم مى كند، خبرهاى بد و ناخوشايندى است كه از آن ها به ما مى رسد و ما چنين توقع و انتظارى از آنها نداشتيم.»[٣]

در تشرفاتى كه در سال هاى بعد از سوى بزرگان به محضر مبارك ايشان انجام شده، جملات ايشان آن چنان جانسوزا ست كه دلِ شيفتگان آن حضرت را سال هاست خون كرده است. به عنوان مثال مى توان مورد زير را نام برد:

مرحوم حاج محمدعلى فشندى تهرانى (ره) از نيكانى است كه تشرفاتى به محضر حضرت (ع) داشته و در اعتبار او همين بس كه شهيد آيت الله دستغيب (ره) شخصاً با ايشان ديدار نموده و در كتاب داستان هاى شگفت خويش، نمونه اى ازتشرفات او را ذكر فرموده است.

در دوره اى كه ايشان به نيت ديدار امام زمان (ع)، مكرر به مسجد مقدس جمكران مى رفتند يك بار در بين آب دادن به زائران در فصل گرما، با سيدى خوش سيما روبه رو شده، به خود مى گويد شايد اين سيد، تازه از راه رسيده و تشنه باشد ... و پس از نوشاندن آب به ايشان عرضه مى دارد: «آقا! شما كه از سادات هستيد، دعا بفرماييد كه خداوند فرج آقا امام زمان (ع) را زودتر برساند»، سيد نظرى به آب دوخته و مى فرمايد:

«شيعيان ما به اندازه آب خوردنى ما را نمى خواهند، اگر مى خواستند، دعا مى كردند و فرج مى رسيد.[٤] و از نظر پنهان مى شود.

پى نوشت ها:

[١]. عريضه: درخواستى كه براى بزرگى مى نويسند.

[٢]. راوى معتبر: كسى كه مى تواند راوى درستى باشد كه شيعه دوازده امامى، صادق، و پرهيزگار باشد.

[٣]. شعر از مرحوم آغاسى.

[٤]. كمال الدين، ج ٢، ص ٤٥٨، احتجاج، ج ٢، ص ٤٩٩، بحارالانوار، ج ٥٣، ص ١٧٧٧، غيبت (شيخ طوسى) ص ١١٧ و بسيارى از كتب شيعه.

[٥]. احتجاج، جلد ٢، ص ٤٩٩، بحارالانوار، ج ٥٣، ص ١٧٧، ح ٨.

[٦]. شيفتگان حضرت مهدى (ع)، ج ١.