كم كم داشت غروب مى شد، كه صداى زنگ خانه به صدا درآمد. در را باز كردم. برادرزاده ام «اميد» بود كه گاهى به من سر مى زد. و به خانه ما مى آمد اين بار در حالى كه مجله اى در دست داشت، وارد اتاقم شد و با صداى بلند گفت: عمو! ببين معلم كلاس مان اين مجله را به ما معرفى كرده، تا آن را مطالعه كنيم. البته يك بخش از اين مجله مربوط به هم سن و سال هاى ماست. و اضافه كرد: موعود مجله اى است كه موجب آشنائى بيشتر و علاقمندى ما به امام زمان (ع) مى شود. و من تا حالا دو شماره آن را از كتابخانه مدرسه گرفتم و همه مطالب «موعود نوجوان» اش را خواندم.

اميد كه هميشه مرا هم صحبت خوبى براى خود مى دانست مجله، را روى ميز گذاشت و شروع به ورق زدن صفحه به صفحه آن كرد، من كه با مجله آشنا بودم وآن را مطالعه مى كردم به اميد گفتم: خوب عموجان چه مطالبى را خوانده اى و كدام مطلب برايت جالب بود؟ برايم تعريف كن بدانم؟

اميد كه توى صورتش حالت تعجب نمايان بود گفت: البته مجله خوبى است و مفيد ولى نمى دانم چرا بعضى از مطالب درباره يهوديان صهيونيستى يا آمريكا و مسيحيان صهيونيست و يا ... است. آخه معلم ما گفته بود وظيفه ما آشنايى با امام زمان (ع) است و اگر او را نشناخته و به گفته هايش عمل نكنيم و از دنيا برويم با آدم هاى جاهل و نادان هيچ فرقى نداريم. پس چرا اين مجله كه به نام امام زمان (ع) و براى آشنايى با آن حضرت منتشر مى شود همه مطالبش درباره آن حضرت نيست؟

من كه از اين پرسش اميد خوشحال شدم، از روى صندلى بلند شدم و دست روى شانه هاى اميد گذاشتم و به آرامى گفتم: آفرين عموجان! اين كه تو به اين نكته توجه كردى خوب است و جاى بسى خوشحالى و اميدوارى است كه نوجوانى مثل تو برايش از اين سؤال ها پيش آيد و به دنبال جواب آن بگردد.

اميد هم از جايش بلند شد و با هم به طرف حياط رفتيم و روى پله ها نشستيم.

- راستش را بخواهى عموجان براى من هم از اين سؤالات پيش آمده بود و جوابش را با كمى صبورى و پرس و جو پيدا كردم ولى حالا براى اين كه بتوانم كمى به تو كمك كنم، مطلبى را برايت مى گويم كه شايد جواب بعضى از سؤال هايت را پيدا كنى.

و ادامه دادم: همانطور كه مى دانى در زمان همه پيامبران و فرستادگان خداوند، كسانى بودند كه از دستورات آن ها پيروى نمى كردند و با پيروى از شيطان به خدا كافر مى شدند و با آن ها مخالفت مى كردند.

اميد گفت: بله درست است.