در كتاب جوك كه رهبر جوكيان هندو است و او را پيامبر مى دانند، در باره بشارت ظهور حضرت بقيةالله (ع) و رجعت گروهى از اموات در دوران حكومت عدالت گستر آن حضرت، چنين آمده است:

«آخر دنيا به كسى برگردد كه خدا را دوست مى دارد و از بندگان خاص او باشد و نام او «خجسته» و «فرخنده» باشد. خلق را، كه در دين ها اختراع كرده و حق خدا و پيامبر را پايمال كرده اند، همه را زنده گرداند و بسوزاند، و عالم را نو گرداند، و هر بدى را سزادهد، و يك «كرور» دولت او باشد كه عبارت از چهار هزار سال است، خود او و اقوامش پادشاهى كنند»[١].

دو كلمه «فرخنده» و «خجسته» در عربى به (محمد و محمود) ترجمه مى شود و اين هر دو اسم، نام مبارك حضرت مهدى (ع) مى باشد، و شايد هم اشاره به «محمّد» و «احمد» باشد؛ زيرا در روايات اسلامى وارد شده است كه حضرت مهدى (ع) دو نام دارد، يكى مخفى و ديگرى ظاهر است، نامى كه مخفى است «احمد» و آن كه ظاهر است «محمد» مى باشد.

ه-) در كتاب ديد

در كتاب ديد كه از كتب مقدس هنديان است بشارت ظهور مبارك امام عصر (ع) چنين آمده است:

«پس از خرابى دنيا، پادشاهى در آخرالزمان پيدا شود كه پيشواى خلايق باشد، و نام او «منصور» باشد و تمام عالم را بگيرد، و به دين خود در آورد، و همه كس را از مؤمن و كافر بشناسد، و هر چه از خدا بخواهد بر آيد».[٢]

در برخى از روايات اسلامى، «منصور»، يكى از اسامى مبارك حضرت مهدى (ع) خوانده، و آيه شريفه:

و من قتل مظلوماً فقد جعلنا لوليّه سلطاناً فلا يسرف فى القتل إنّه كان منصوراً[٣].

و هر كس مظلوم كشته شود، به سرپرست وى قدرتى داده ايم. پس [او] نبايد در قتل زياده ورى كند، زيرا او يارى شده است.

به آن حضرت تفسير شده، زيرا آن يگانه باز مانده حجج الهى، ولىّ خون مظلومان و منصور و مؤيّد از جانب خداوند است.

و) كتاب دادتگ‌

در كتاب دادتگ كه از كتب مقدس برهمائيان هند است، بشارت ظهور مبارك حضرت قائم (ع) چنين آمده است:

«بعد از آن در آخرالزمان كه مسلمانى به هم رسد و اسلام در ميان مسلمانان به واسطة ظلم ظالمان و فسق عالمان و تعدّى حاكمان و رياى زاهدان و بى ديانتى امينان و حسد حاسدان محو شود و به جز نام از آن چيزى نماند، و دنيا مملو از ظلم و ستم شود، و پادشاهان، ظالم و بى رحم شوند، و رعيّت بى انصاف گردند و در خرابى يكديگر كوشند و عالم را كفر و ضلالت و فساد بگيرد، دست حق به در آيد، و جانشين آخر «ممتاطا» (در زبان هندى به معنى «محمد» است) ظهور كند و مشرق و مغرب عالم را بگيرد و همه جا (همه جهان) را بگردد ... و خلايق را هدايت كند، و آن در حالتى باشد كه تركان، امير مسلمانان باشند، و اوغير از حق و راستى از كسى قبول نكند».[٤]

ز) كتاب ريك ودا

در كتاب ريك ودا كه يكى از كتب مقدس هند است، بشارت ظهور آن حضرت (ع) چنين آمده است:

«ويشنو، در ميان مردم ظاهر مى گردد ... او از همه كس قوى تر ونيرومندتر است ... در يك دست «ويشنو» (نجات دهنده) شمشيرى به مانند ستاره دنباله دار و در دست ديگر انگشترى درخشنده دارد هنگام ظهور وى، خورشيد و ماه تاريك مى شوند و زمين خواهد لرزيد»[٥].

ح) كتاب شاكمونى‌

در كتاب شاكمونى كه به اعتقاد كفره هند، پيغمبر صاحب كتاب است و مى گويند: وى بر اهل خطا و ختن مبعوث بوده‌