ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٢٤ - بركات ديدار امام (ع)
كه انتساب به حضرت ولى عصر (ع) دارد و اين نيز بر دو گونه است:
اول، شناخت امام به مقام نورانيت و ولايت الهى، كه به همراه آن كمالات معنوى عديده اى پديدار مى گردد.[١]
دوم، توفيق درك محضر امام (ع)، كه به همراه آن پيمودن راه كمالات معنوى نيز آسان و ميسر مى گردد؛ چنان چه از پيامبر گرامى اسلام (ص) نقل شده است:
خوشا به حال كسى كه او امام زمان (ع) را ملاقات كند.[٢]
ب) فرج عمومى، كه در آن به رهبرى امام زمان (ع) كل نظام بشرى سامان يافته، بشر از ظلم و جور خلاصى مى يابد. اين همان دولت كريمه اى است كه عزت اسلام و ذلت كفر و نفاق در آن نهفته و وعده الهى و نهايت آرزوى سالكان راه بوده و هست:
بارخدايا، از تو اميد آن داريم كه دولت با كرامت آن امام را به ظهور آورى و اسلام و اهلش را بدان عزت بخشى و نفاق و اهلش را ذليل و خوار گردانى.[٣]
ترديدى نيست كه گشايش در جميع انواع نامبرده، به تلاش و كوشش سالكان راه بستگى تام دارد. گو اين كه فيض و لطف خداوند متعال و حضرت ولى الله الاعظم (ع) نيز نكته اى اميدبخش و غيرقابل انكار است، ليكن از مجموعه دانسته هاى خود بر اين باورم كه اندك تلاشى مى توان به ارتباط قلبى با آن جناب دست يافت، و سپس راه گشايش ديدار و لقاى خارجى را نيز هموار ساخت، همان گونه كه براى بسيارى اين سير الهى حاصل گشته است.
|
بر هم زنيد ياران اين بزم بى صفا را |
مجلس صفا ندارد بى يار مجلس آرا |
|
|
بى شاهدى و شمعى هرگز مباد جمعى |
بى لاله شور نبود مرغان خوش نوا را |
|
|
اى هر دل از تو خرم، پشت و پناه عالم |
بنگر دچار صدغم، يك مشت بينوا را |
|
|
اى رحمت الهى درياب مفتقر را |
شاها به يك نگاهى بنواز اين گدا را[٤] |