ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٢١ - امكان ديدار
و آن ها بدانچه نادانان از آن وحشت دارند، انس گرفته اند. بدن هاى آن ها در دنياست، اما ارواحشان به محل اعلى تعلق دارد. آن ها خلفا و جانشين خداوند و دعوت كنندگان به سوى دين اويند. آه آه چه فراوان مشتاق و شيفته ديدارشان هستم![١]
از اين گفتار والهانه مولايمان على (ع) آيا جز مدح و ثنا و درخواست ديدار مهدى صاحب الزمان (ع) در وصف امام زمان (ع) مى فرمايد:
پناه دهى او از همه شما گسترده تر و دانش او از همه شما بيشتر و رسيدگى او به خويشان از همه شما برتر است ... چقدر مشتاق ديدن اويم.[٢]
جابر جعفى گويد، از حضرت امام محمد باقر (ع)، شكافنده علوم نبوى، شنيدم كه امام على (ع) در پاسخ كسى كه از اوصاف مهدى سؤال كرد، اين گونه فرمود:
پدرم فداى آن پسر بهترين كنيزان باد![٣]
آيا در اين بيان مولى الموحدين (ع) جز سر و جان نثار كردن بهر دوست، اشاره ديگرى آمده است تا ازآن بگوييم.
قندوزى حنفى آورده است: پس از جنگ نهروان بود كه حضرت امير (ع) به ايراد سخن پرداخت و در فرازهايى از آن، از رخدادهاى آينده قدرى پرده برداشت: از جمله از قيام امام مهدى (ع): «آن فرمان خداست كه در هنگامه مناسب خود، به طور قطع روى خواهد داد.» و آن عزيز را اين گونه توصيف فرمود:
هان! اى فرزند بهترين بانوان، تا كى براى دريافت فرمان ظهور از جانب خدا به انتظار خواهى ماند؟ بشارت باد تو را به پيروزى بزرگ و نزديك از جانب پروردگار بخشايش گر! پدر و مادرم به فداى آن گروه كه از نظر شمار اندكند و در شكوه و عظمت بسيار، و نامشان در روى زمين ناشناخته است.[٤]
|
از نام ما مگوييد، وزما نشان مجوييد |
بى نام و بى نشانيم، ما را كه مى شناسد |
|
|
ما همنشين ياريم، از خلق بركناريم |
هرچند درميانيم، ما را كه مى شناسد[٥] |