اين نامه‌اى است از سوى بنده خدا و آن كسى كه پيوسته در راه او در حركت است و هيچ‌گاه از مسير حق منحرف نمى‌شود به كسى كه از حق الهام مى‌گيرد و خود دليل و راهنماى حق است.

به نام خداوند بخشنده مهربان. سلام و درود ما بر تو كه ياور حق هستى و پيوسته مردم را به راستى و پيروى از كلمه صدق راهنمايى و دعوت مى‌نمايى.

ما در مورد نعمت وجود و توفيقات تو، پروردگار يكتا را كه خداوند ما و پدران ماست، سپاسگزاريم و حمد و ثناى خود را نسبت به ذات پاكش عرضه مى‌داريم و از پيشگاه مقدسش مسئلت مى‌داريم كه بر پيامبر و سيّد و مولاى ما كه خاتم پيامبران است و بر خاندان پاك و مطهر او درود فرستد.

اى شيخ مفيد، مناجات تو را ديديم. خداوند در سايه موهبتى كه در ارتباط با اوليائش به تو عنايت فرموده است، از تو حراست و نگهبانى فرمايد و از شرّ دشمنان در امان باشى و شفاعت ما را در برآوردن حوايج شما بپذيرد و هم‌اكنون در جايگاه و خيمه‌اى در قله اى كوه كه البته بر مردم پوشيده است، براى حوائج شما دعا مى‌كنم. هم‌چنين در بيابان‌هاى تاريك و ظلمانى و صحراهاى خشك و بى‌آب و علف كه دست تطاول زمان بدان نمى‌رسد، براى شما دعا مى كنم و به همين زودى از اين محل به شدت هموارى كه چندان از آبادى دور نباشد، فرود مى‌آييم و از حالات آينده خود آگاهت مى‌سازم و بدان وسيله با خبر مى‌شوى كه به سبب كارهاى خوب نزد ما مقرّب باشى و خداوند در سايه رحمت خود تو را به اعمال موفق داشته است.

پس اى شيخ مفيد- خداوند به وسيله چشم عنايت خويش كه هرگز آن را خواب فرانگيرد، نگهداى‌ات كند- بايد در مقابل باطل و طرفداران آنان كه جان مردم را به خطر انداخته‌اند، مقاومت كنى تا پيروان بازل را بترسانى و بيهوده‌كاران را نيز به وحشت بيندازى و در نتيجه اهل ايمان از مخذول شدن آنان خوشحال مى‌شوند و تبهكاران غمناك مى‌گردند و نشانه‌ها خانه‌نشينى ما جنبشى است كه در سايه حادثه‌اى در مكه معظمه به دست شخص پليد و دورويى روى خواهد داد كه خون‌ريزى را مباح دانسته، با كيد و نيرنگ خويش آهنگ جان مؤمنان مى‌نمايد، امّا به هدف ظالمانه خود نخواهد رسيد، زيرا همواره دااعاى ما شامل حال اهل ايمان خواهد بود و خداوند آسمان و زمين، اجابت آن را به تأخير نخواهد انداخت. پس دل‌هاى دوستان و اولياى ما بايد به آن اطمينان داشته باشد و بدانند كه از آسيب و زيان آن در امان خواهند بود، اگرچه درگيرى‌ها و سختى‌هاى هولناك آنها را بترساند و بايد بدانند كه خداوند كفايت‌كننده همه امور آنهاست و تا وقتى كه شيعيان ما از گناهان دورى مى‌كنند، از عنايات او برخورداند.

اى دوست مخلص و اى كسى كه با ستمگران در راه ما مبارزه مى‌كنى! خداوند بزرگ آنچنان كه دوستان صالح ما را در گذشته يارى فرمود، تو را نيز با نصرت خود، تأييد فرمايد. ما با شما عهد مى‌كنيم كه هر كسى از برادران دينى شما [شيعيان‌] كه تقوى را سرمايه خويش قرار دهد، از فتنه‌هاى گمراه‌كننده ظلمت خويش در امان خواهد بود و اگر كسى برخلاف وظيفه رفتار كرده، از آنچه بايد عمل كند بخل بورزد، مسلماً خسران و زيان دو جهان نصيبش خواهد شد. اگر شيعيان ما- خداوند آنها را به طاعت و بندگى خويش موفق بدارد- در وفاى به عهد و پيمان الهى اتحاد و اتفاق مى‌داشتند و آن را محترم مى‌شماردند، سعادت ديدار ما براى ايشان به تأخير نمى‌افتاد و زودتر از اين به سعادت ديدار ما نايل مى‌شدند. اينها همه در پرتو شناخت كامل ما و صداقت محض نسبت به ما مى‌باشد. آنچه كه موجب جدايى ما و دوستانمان گرديده و آنان را از ديدار ما محروم نموده است، گناهان و خطاهاى آنان نسبت به احكام الهى است و خداوند تنها يارى‌كننده و كفايت‌كننده تمام كارها و امور ما و بهترين وكيل براى ماست.

درودهاى الهى بر روان پاك خاتم‌انبياء (ص) و خاندان بزرگ و برجسته او بايد. اين در روز اوّل شوال سال چهارصد و دوازده نگارش يافته است.

پى‌نوشت‌ها:

١. طبرسى، الاحتجاج، ج ٢، ص ٤٩٨، ترجمه مرحموم آيت‌الله محمّد خادمى شيرازى (ره)، با اندكى تلخيص.