در چند سال گذشته شور و شوق ظهور منجى موعود در سراسر جهان و در ميان همه اقوام، ملل و مذاهب رشدى شتابان داشته و مباحث مربوط به آخرالزّمان با سرعتى باورنكردنى گسترش يافته است. پيروان اهل بيت (ع) در سرزمين اسلامى ايران نيز به مدد انفاس قدسى حضرت بقيه الله الاعظم ارواحنا له الفداء توجّه روزافزونى نسبت به موضوع مهدويت و انتظار پيدا كرده و عاشقان مهدى (ع) گوشه، گوشه اين سرزمين را تبديل به مجالس ذكر ياد و نام آن عزيز سفر كرده نموده اند.

امروزه در كشور ما كمتر مركز علمى و آموزشى ديده مى شود كه در آن، محفل، انجمن، كاون، گروه يا نشريه اى با هدف تبليغ و ترويج باور مهدوى يا تحقيق و پژوهش در اين زمينه شكل نگرفته باشد. رسانه هاى عمومى، اعّم از صدا و سيما، مطبوعات و پايگاه هاى اطّلاع رسانى نيز از اين قافله عقب نمانده و با سرعت روزافزونى رو به سمت توليد آثار ديدارى، شنيدارى و نوشتارى مرتبط با فرهنگ مهدوت به پيش مى روند. از سوى ديگر، شاهد افزايش مراكز و مؤسّسات فرهنگى، تبليغى و پژوهشى مهدوى در كشور هستيم.

شرايط به وجود آمده، اگر موجب زنده شدن روح اميد و سرزندگى در جامعه ما شده و باور به ظهور منجى موعود را بيش از پيش در جامعه زنده ساخته است، امّا بيم ها و نگرانى هايى را هم در بين صاحب نظران مسائل اعتقادى و فرهنگى ايجاد كرده است؛ زيرا فضاى موجود زمينه طرح افكار و انديشه هاى انحرافى و ديدگاه ها و نظرات افراطى و تفريطى در زمينه باور مهدوى و فرهنگ انتظار را نيز فراهم ساخته و بيم آن مى رود كه عدّه اى به دليل نشناختن اين باور و فرهنگ و نداشتن بينش عميق در اين زمينه يا تحت تأثير برخى دشمنان دانا و دوستان نادان، علاوه بر اينكه خود دچار آسيب و انحراف عقيدتى شوند، فرهنگ ارزشمند مهدويت را نيز دچار آسيب سازند.

از اين رو مهدويت را نيز دچار آسيب سازند.

از اين رو ضرورى به نظر مى رسد كه مراكز و مؤسسّات فعّال مهدوى با تدوين منشورى كه در آن اصول و چارچوب فعّاليت هاى ترويجى و تبليغى در حوزه مهدويت تبيين شده باشد، مقدّمات ايجاد وحدت نظرى و عملى در اين زمينه فراهم آورند و جلوى آسيب ها و انحراف هاى احتمالى را بگيرند. تنها در اين صورت است كه مى توان اميدوار بود جامعه شيعى ايران از يگانه دستاويز خود براى نيل به سعادت و رستگارى دنيوى و اخروى به خوبى استفاده كند و با بهره گيرى از فرهنگ مهدويت از فتنه ها و آشوب هاى عصر غيبت، به سلامت درآيد.

پيش نويس حاضر توسط «ستاد احيا و گسترش فرهنگ مهدويت» با اين هدف تهيه شده و اميدواريم پس از بحث و بررسى نهايى در آن ستاد، به عنوان سندى براى فعّاليت هاى مهدوى در كشور مطرح شود. در همين جا، از همه صاحب نظران و فعّالان در حوزه مهدوى دعوت مى كنيم كه با ارائه ديدگاه ها و نظرات خود، درباره اين پيش نويس، قدم مؤثّرى در راه اتقات و تكميل آن بردارند.

با اعتقاد به اينكه:

- «امامت» تداوم «نبوّت» و تكميل كننده رسالت خاتم الانبياء (ص) بوده و در عصر حاضر، امامت در وجود شريف حضرت خاتم الاوصياء (عج) تجلّى يافته است.

- براساس روايات قطعى و ترديدناپذيرى كه از پيامبر گرامى اسلام (ص) و ائمّه معصومين (ع) به ما رسيده است معرفت امام زمان بر هر فردى لازم است و دست يافتن به اين معرفت، برابر با مرگ جاهلى (مرگ در حال كفر يا شرك يا نفاق) است.

- معرفت امام زمان آنگاه مى تواند ما را از مرگ جاهلى برهاند كه بتوانيم با شناسايى امام عصر خود از هدايت هاى او بهره مند شويم و اوامر و نواهى او را پاس داريم.