ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٥ - ميزگرد فيلمسازى مهدويت
اشاره: ترويج، تبليغ و تعميق فرهنگ مهدويت و انتظار نيازمند بهكارگيرى همه ابزار و وسايل فرهنگى و استفاده از شيوههاى نوين انتقال فرهنگ است و از آنجا كه امروز رسانههاى تصويرى و سينما نقش بسيار مهمى را در انتقال مفاهيم و تأثيرگذارى فرهنگى برعهده دارند، لازم است كه مراكز و مؤسسات فرهنگى فعال در عرصه مهدويت با شناخت قابليتها و توانمندىهاى رسانههاى تصويرى از اين رسانهها براى رسيدن به اهداف موردنظر خود استفاده كنند.
با توجه به اين ضرورت مؤسسه فرهنگى موعود با همراهى مركز پژوهشهاى اسلامى صدا و سيما اقدام به برگزارى ميزگردى با حضور چند تن از كارشناسان حوزه فرهنگ تصويرى نمود، كه بخش نخست اين ميزگرد در شماره پيشين مجله منتشر شد.
در قسمت دوم اين ميزگرد كه با حضور آقاى محمد نورىزاد فيملساز و تهيه كننده صدا و سيما، حجة الاسلام والمسلمين حسين رحيمزاده، مدير خدمات رسانهاى و پشتيبانى توليد مركز پژوهشهاى اسلامى صدا و سيما و آقاى محمدعلى باقرى نويسنده و محقق برگزار شده كارشناسان ديدگاههاى خود را در زمينه چگونگى پرداختن به فرهنگ مهدويت و انتظار در سينما و تلويزيون و همچنين آن دسته از مؤلفههاى اين فرهنگ كه قابليت به تصوير كشيدن دارند، مطرح كردهاند.
موعود: كارنامه رسانههاى تصويرى جمهورى اسلامى را در زمينه پرداختن به فرهنگ مهدويت و انتظار چگونه مىبينيد و به نظر شما اين رسانهها چه مؤلفههايى را در پرداختن به اين فرهنگ بايد مورد توجه قرار دهند؟
آقاى نورىزاد: پس از انقلاب جلساتى با موضوعات متنوع و ارزشى تشكيل شده و با اينكه مىتوانست نتايج مثبتى هم داشته باشد، متأسفانه بعد از مدتى فراموش شدهاند، لذا بايد سعى شود اين جلسه واقعاً ضمانت اجرايى شايستهاى داشته باشد و تنها به تهيه صورت جلسه يا يكى دو حركت مثبت و چاپ دو تإ؛ پوستر ختم نشود.
تاكنون رسانههاى ما (سينما، تلويزيون و مطبوعات) به مناسبتهاى مختلف در باب مهدويت كارهاى پراكندهاى انجام دادهاند ولى كار خاصى كه توجه مردم را به خود جلب كند، انجام نشده است. براى نمونه در سال ١٣٦٩، درست سيزده روز قبل از فرا رسيدن نيمه شعبان، از من كه برنامهساز معارف در تلويزيون بودم درخواست كردند در اين فرصت اندك برنامهاى تهيه كنم. من گفتم تصويب چنين طرحى به دو ماه وقت نياز دارد كه چون تصميم بر انجام كار داشتند در عرض دو ساعت راه را براى ما هموار كردند. به دنبال آن ما برنامهاى را در بين شيعيان سيستان فراهم كرديم كه پس از پخش، همه با خاطرهاى خوش از آن ياد مىكردند.
موارد ديگر تشكيل ميزگردى با حضور اساتيد دانشگاه و يك نفر روحانى در سال ١٣٧١ بود كه قرار شد پنج شب قبل از نيمه شعبان هر شب قسمتى از آن پخش شود ولى متأسفانه بخشى از آن كه به تولد امام زمان (عج) تعلق داشت و شايد مناسبترين برنامه براى نيمه شعبان بود، پخش نشد و به جاى آن يك فيلم پليسى پخش كردند. بنابراين به نظر من در تلويزيون به هيچوجه از اين برنامههاى خاص خبرى نيست و اگر چيزى وجود دارد، انگيزههاى كاملًا فردى است. مىخواهم بگويم ما هنوز هم به نيمه شعبان نگاهى فراتر از آنگاه سنتى نداريم.
مدتها در اين فكر بودم كه چگونه مىتوان يك برنامه ناب جهانى براى امام زمان (عج) ساخت؟ چون نگاهها در برنامههاى تهيه شده يا غربى بود يا عربى و يا به شيعه اختصاص داشت. از اين رو وقتى معاونتهاى ارشاد عوض شده بودند و آقاى پزشك معاونت سينمايى رابه عهده گرفته بود احساس كردم زمينه مساعد است. سريع نامه نوشتم كه بنده درباره حضرت صاحب (ع) و مسئله انتظار مىخواهم يك مستند داستانى بسازم لطفاً همكارى كنيد. هدفم هم اين بود كه اين كار در سينما نمايش داده شود. بعد از مدتى از سينماى تجربى كه تازه آغاز به كار كرده بود خواستند كه با من همكارى كنند و آنها حداكثر با يك كار نيم ساعته سينمايى موافقت كردند كه اميدوارم اين كار هم به خوبى انجام بگيرد و انشاءالله مؤثر و مقبول واقع شود.
الآن در دنيا اتفاقاتى رخ مىدهد. در كتاب تاريخاديان