افراد ديگرى كه تعداد آنها هم كم نيست، مى‌گويند اصلاحات، امربه معروف ونهى از منكر، تشكيل حكومت اصلًالزومى‌ندارد و ما منتهايش بايد به خودمان برسيم و بايد خودمان گناه نكنيم، خودمان را حفظ كنيم.

حال اين پرسش مطرح است كه اينگونه انديشه‌ها از كجا پيدا شده است؟

بنده فكر مى‌كنم اينها معلول درست بيان نشدن همان مسلمات و محكمات است. در كتاب منتخب الاثر ظاهراً حدود ١٥٠ روايت وجود دارد كه در آنها آمده است: يملا الارض عدلًا و قسطاً (يا قسطاً و عدلًا) كما ملئت ظلماً و جوراً (بعد ما ملئت ظلماً و جوراً) اين از مسلمات و محكمات مطالب مربوط به امام زمان (ع) است. جاى هيچ ترديدى ندارد كه امام زمان (ع) وقتى كه بيايند عدالت را بر جهان حاكم مى‌كنند. امّا اين جمله قبلش آيا درست معنى شده است؟ آيا اين برداشت درست است كه بايد ظلم و جور در سراسر جهان آنقدر گسترده و زياد بشود كه اصلًا عدالت و خوبى و فضيلت و ارزش‌ها به صفر برسد. بعد حضرت بيايد از صفر قضيه را برگرداند؟ نخست بايد ديد اين پر از ظلم و جور شدن معنى اش چيست؟

آن كسى كه مى‌گويد بگذار من گناه كنم تا حضرت زودتر بيايد حتماً اينطور فكر كرده كه اين گناهى كه الان هست كم است و كافى نيست براى آمدن امام زمان بايد يك قدرى به ظلم بيفزاييم تا زياد بشود. آيا معنى عبارت اين است؟

بنده فكر مى‌كنم در حال حاضر هم مى‌توانيم بگوييم جهان پر از ظلم و جور شده است. چرا نباشد؟ كجاى جهان عدالت آن طور كه بايد حاكم است؟ اصلًا اين جمله جهان پر از ظلم و جور شده باشد حتماً يك معنى عرفى دارد؛ زيرا نمى‌شود اين طور معنا كرد كه بايد عدالت اصلًا نباشد. حتى يك نفر عادل نداشته باشيم تا بگوييم جهان پر از ظلم و جور شده است. الان جهان پر از ظلم و جور است ده سال پيش پر از ظلم و جور بود. خدايش رحمت كناد آيت الله مرحوم حاج شيخ عباس تهرانى يك وقتى همين روايت رابيان كردند و فرمودند اينكه در روايت است بعد ما ملئت اين بعد بلافاصله نيست كسى نبايد اين جور فكر كند كه تا پر شد حضرت تشريف مى‌آورند. نه، جهان پر از طلم و جور مى‌شود بعد حضرت تشريف مى‌آورند. ولى فاصله بين پر از ظلم و جور شدن و آمدن حضرت ممكن است صدها سال باشد. كسى نبايد اين جور برداشت كند كه الان جهان پر از ظلم و جور نيست پس بايد ظلم و جور زيادتر بشود.

بنده عرض اولم اين است كه بعضى از اين عبارات كه در روايات ما آمده است اول بايد يك قدرى روى آنها دقت بشود اگر كسى عبارت را آن جور معنا كند كه بايد ما به جايى برسيم كه عدالت به صفر برسد، حقيقت به صفر برسد، به معنى واقعى كلمه جهان پر از ظلم و جور بشود تا حضرت بيايد اين با خود روايات نمى‌سازد.

بنده روايات حاوى اين جمله يملأ الأرض قسطاً و عدلًا را يك دور نگاه كردم؛ در خود اين روايات شايد بيست روايت هست كه با اين معنا نمى‌سازد؛ زيرا در خود اين روايات هست كه وقتى حضرت ظهور مى‌كنند شيعيان حضرت از اطراف جهان به طرف حضرت مى‌آيند؛ يعنى در همان زمان تعدادى كم يا زياد كه آن روشن نيست؛ مسلمان هستند، شيعه، موحد، مصلح و اهل انجام وظيفه هستند. در بعضى گفته‌ها ديدم كه كار به جايى مى‌رسد كه هيچكس لإاله الّا اللّه نخواهد گفت و آن وقت امام زمان (ع) مى‌آيد. اين جور نيست كه بايد لإاله الّا اللّه گفتن به طور كلى از بين برود تا حضرت بيايند. فقط بايد عدل حاكم نباشد. بايد ظلم حاكم باشد كه بيشتر هم به حكومت‌ها مربوط است؛ يعنى حكومت‌هاى جهان وقتى حكومت‌هاى ظالمانه بودند جهان پر از ظلم و جور است حكومت‌هاى جهان وقتى اهل گناه و انحراف بودند، وقتى معتقد به خداى متعال و ارزش‌ها نبودند اين تعبير صادق است.

اين را بنده به اين دليل عرض كردم كه اشتباه بودن برخى ديدگاه‌ها روشن شود. ديدگاه كسانى كه مى‌گويند ما نبايد به فكر آماده سازى باشيم. كسانى كه مى‌گويند ما بايد دست روى دست بگذاريم؛ چون هر چه بيشتر تلاش و كوشش كنيم و در راه صلاح بيشتر