ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٤٢ - شرح شوق

اى كه در كوى وفا دم زنى از عشق كجايى؟[١]

چشم عالم، به نگاهت، تا كه روزى تو بيايى!

روزصحراوسماع است و لب جوى و تماشا

در همه شهر دلى ماند كه ديگربربايى؟

گفته بودى كه شوم طالب ديدار تو ماها

كار من از طلب بگذشت چرا رخ ننمايى؟

شمع را مى‌برم از خانه به كاشانه ديگر

به اميدى كه ببينم كه تو در خانه مايى‌

باورم نيست نبينم ز تو رويى و بميرم‌

آخر از روى عنايت، برسان فصل رهايى‌