ماهنامه موعود
(١)
شماره سى و دوم
١ ص
(٢)
فهرست
١ ص
(٣)
هركس حكايتى به تصور ؟
٢ ص
(٤)
ميزگرد فيلمسازى مهدويت
٤ ص
(٥)
آسيب شناسى آخرالزّمان
١٢ ص
(٦)
الف- مردان آسيب ديده در آخر الزمان
١٣ ص
(٧)
ب- زنان آسيب ديده در آخرالزمان
١٤ ص
(٨)
ج- مردم آسيب ديده
١٦ ص
(٩)
آيا واقعه آرمگدون پايان جهان است؟
٢٠ ص
(١٠)
شيطان و آرمگدون
٢٢ ص
(١١)
نيروهاى نظامى گرد هم مى آيند
٢٣ ص
(١٢)
آرمگدون، مقدمه صلح
٢٣ ص
(١٣)
آشنايى با ستاد احيا و گسترش فرهنگ مهدويت
٢٥ ص
(١٤)
گزارشى از دومين جشنواره برترين هاى فرهنگ مهدويت ويژه مطبوعات
٢٧ ص
(١٥)
1 مراحل گزينش و معرفى آثار برتر
٢٧ ص
(١٦)
1- 1 فراخوانى
٢٧ ص
(١٧)
2- 1 طبقه بندى آثار
٢٧ ص
(١٨)
3- 1 جمع بندى پايانى و تعيين نتايج
٢٨ ص
(١٩)
2 برخى از ملاك هاى ارزيابى
٢٨ ص
(٢٠)
3 نفرات و آثار برگزيده (رتبه هاى يكم تا سوم) جشنواره برترين هاى فرهنگ مهدويت در مطبوعات
٢٨ ص
(٢١)
برگزيدگان ويژه
٣٠ ص
(٢٢)
4 اسامى مطبوعات برگزيده
٣٠ ص
(٢٣)
1- 4 روزنامه ها
٣٠ ص
(٢٤)
2- 4 نشريه هاى عمومى
٣٠ ص
(٢٥)
3- 4 نشريه هاى غيررسمى مهدوى
٣٠ ص
(٢٦)
4- 4 نشريه هاى تخصصى مهدوى
٣٠ ص
(٢٧)
شعر و ادب
٣١ ص
(٢٨)
اى ظهور ناگهانى
٣١ ص
(٢٩)
صبح موعود
٣١ ص
(٣٠)
باز هم آدينه شد
٣١ ص
(٣١)
در غرفه موعود
٣٢ ص
(٣٢)
پيام مرجع عاليقدر حضرت آيت الله فاضل لنكرانى
٣٤ ص
(٣٣)
تا فجر مقدس
٣٦ ص
(٣٤)
پيشگويى اول و دوم انحراف و فساد بنى عباس
٣٨ ص
(٣٥)
پيشگويى چهارم انحراف جامعه اسلامى
٣٩ ص
(٣٦)
پيشگويى پنجم شورش صاحب الزنج
٣٩ ص
(٣٧)
پيشگويى ششم ظهور علم در شهر قم
٣٩ ص
(٣٨)
شعر و ادب
٤٢ ص
(٣٩)
بسم رب المهدى
٤٢ ص
(٤٠)
شرح شوق
٤٢ ص
(٤١)
دلدار پايانى
٤٣ ص
(٤٢)
تويى بهانه عشق
٤٣ ص
(٤٣)
ردّ پاى ناپيدا
٤٤ ص
(٤٤)
چگونه فرزندان مهدوى پرورش دهيم؟
٥٠ ص
(٤٥)
جهانى شدن از واقعيت تا رويا
٥٢ ص
(٤٦)
لغزشگاه ها و نقاط ضعف نظريه جهانى سازى
٥٥ ص
(٤٧)
1 احتكار و استبداد جهانى
٥٥ ص
(٤٨)
2 اطلاعات و رسانه هاى خبرى، ابزارى براى تسلط و ترويج فساد
٥٥ ص
(٤٩)
3 جهانى سازى و زير پا گذاشتن عدالت اجتماعى
٥٦ ص
(٥٠)
4 فقدان امنيت
٥٦ ص
(٥١)
5 هرج و مرج، فروپاشى و تفرقه
٥٧ ص
(٥٢)
معرفى كتاب
٥٨ ص
(٥٣)
اسلام و تجدّد
٥٨ ص
(٥٤)
غرب به روايات مولانا
٥٨ ص
(٥٥)
درآمدى بر شناخت توقيعات
٦٠ ص
(٥٦)
4- اموال رسيده به امام
٦١ ص
(٥٧)
5 تكذيب مدّعيان
٦١ ص
(٥٨)
اهميت رهبرى و مرجعيت در شيعه
٦٢ ص
(٥٩)
نظرى كلّى بر توقيعات و نتيجه گيرى
٦٣ ص
(٦٠)
چهره امام مهدى (ع) در آيينه القاب
٦٤ ص
(٦١)
5- منتظَر
٦٤ ص
(٦٢)
6- منتظِر
٦٥ ص
(٦٣)
محكمات و متشابهات در روايات مهدى موعود (ع)
٦٦ ص
(٦٤)
قطعه انتظار
٧١ ص
(٦٥)
غيبت صغرى و وضعيت علمى و فرهنگى شيعه (4)
٧٢ ص
(٦٦)
مكتب كوفه
٧٥ ص
(٦٧)
سيماى موعود در قرآن- 2
٧٨ ص

ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٢١ - آيا واقعه آرمگدون پايان جهان است؟

اشاره:

از آنجا كه صحبت از موعود و آخرالزّمان منحصر به اسلام و شيعه نيست و در ديگر اديان و مكاتب از آن گفت‌وگو بوده است. بنا داشته‌ايم با عنايت خداوند متعال در هر شماره بخشى از نظريات آنها را در مجله بياوريم. الزاماً مطالبى كه در اين بخش منتشر مى‌شود، از حيث محتوايى مورد تأييد ما نمى‌باشد و قصدمان تنها عرضه گزارشى از عقايد و آراى ايشان مى‌باشد. در شماره‌هاى قبل به دجّال (آنتى كرايست) و برخى مصاديق آن پرداختيم و در اين نوبت هم نگاهى به اوصاف آرمگدون در ديگر كتب آسمان خواهيم داشت.

نيروهاى نظامى در محلى كه كتاب مقدس آن را آمگدون معرفى كرده است به هم مى‌پيوندند. بعضى از علماى كتاب مقدس ادعا كرده‌اند كه آرمگدون تمدن امروزى بشر را نابود مى‌كند. بنابراين جاى تعجب نيست كه آرمگدون تجسم بدترين پايان جهان گردد.

معنى كلمه آرمگدون‌

كلمه آرمگدون از كلمه مگيدو (مجدّو) كه شهر مهمى در فلسطين قديم بود ريشه گرفته است. بسيارى از محققان فكر مى‌كنند كه آرمگدون از هرمجدون به معنى تپه مجدو[١] گرفته شده باشد. اين ناحيه تاريخى غنى دارد. حفارى‌هاى انجام شده، بيست دوره اشغال، از تاريخ چهارهزار سال قبل از ميلاد تا چهارصد و پنجاه سال قبل از ميلاد مسيح (ع) را نشان مى‌دهد مجدّو در ١٨ مايلى بندر حيفا[٢] در اسرائيل شمالى و ٥٥ مايلى شمال بيت‌المقدّس واقع است.

موقعيت استراتژيكى مگيدو (مجدّو)، بيش از مساحتش به آن اهميت بخشيده است. اين منطقه مشرف بر كوه‌هاى اسرايئل شمالى است و به روستاى اسدارلون‌[٣] نيز معروف است. در قديم فلسطين شمالى به ويژه منطقه مگيدو به علت محافظت از شرقى‌ترين راه به منطقه حاصل‌خيز[٤] اهميت نظامى داشت.

جاده عبورى ميان سه قاره آفريقا، آسيا و اروپا كه از مغرب به درياى مديترانه و از مشرق به صحراى عربستان مى‌رسيد تحت قلمرو كهن اسرائيل بود. اين منطقه كوچك ارتباطى بين دريا و دشت، سرزمين استراتژيكى بود كه سه قاره را به هم متصل مى‌كرد. اين پل باريك، منطقه‌اى آنچنان مهم بود كه نظاميان دائماً بر سر به دست آوردن آن در حال جنگ بودند.

در گذشته قسمت‌هايى از قلمرو اسرائيل گذرگاه‌هاى مهم نظامى به حساب مى‌آمد و ميگدو از يكى از اين گذرگاه‌ها محافظت مى‌كرد. تاكنون بيش از ٢٠٠ جنگ در اين منطقه يا اطراف آن رخ داده است. به همين خاطر يكى از محقّقين آن را سرزمين جنگ قرون ناميده است.

آينده مگيدو يا آرمگدون چيست؟ آيا كتاب مقدس چيزى درباره اين سرزمين حياتى و استراتژيكى بيان كرده است؟

پيشگويى آرمگدون‌

اگرچه در كتاب مكاشفات يوحنا به آرمگدون اشاره شده امّا چيزى درباره اينكه نيروهاى نظامى به هم پيوسته در منطقه به يكديگر حمله مى‌كنند بيان نگرديده است. ليكن ذكر شده كه اين نيروها در دشت مگيدو جمع شده و از اين منطقه هموار و وسيع به عنوان پهنه‌اى جهت آماده شدن براى حمله‌اى بزرگ استفاده مى‌كنند. سؤال اين است چه كسانى در آنجا جمع مى‌شوند و چه كسى آنها را جمع مى‌كند و بالاخره اينكه براى چه هدفى در آنجا جمع مى‌شوند؟

به نظر مى‌رسد اين افراد از چند گروه سياسى و مذهبى باشند: پادشاه جهان- شيطان- پادشاه كل عالم خدا و پادشاهى‌[٥] از شرق رود فرات. شايان ذكر است كلمه پادشاه لزوماً به شكل امروزى آن به رهبران اطلاق نمى‌شود. بلكه ممكن است از آنها به عنوان رئيس جمهور، نخست‌وزير يا رئيس ياد شده باشد.

در تاريخ، بسيارى از ملت‌ها به هم پيوسته‌اند تا از قدرت چهارپاى نيرومندى كه در كتاب مكاشفات به آن اشاره شده حمايت كنند. خداوند قدرت عظيم اين‌