ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٣١ - باز هم آدينه شد

اى بشارت بهشتى اى ظهور ناگهانى‌

يِك غزل به من نظر كن با دوچشم آسمانى‌

در مقام گفتن از تو ناتوان ناتوانم‌

مى كنم تو را تكلم با زبان بى زبانى‌

ديدن تو آرزويى، از تبار غيرممكن‌

پشت خلوت خيالم مثل بوى گل نهانى‌

مى دوم نشانه ات را پا به پاى بوى حسرت‌

مى دوم نشانه‌ات را پا به پاى بى نشانى‌

تو عبور يِك خيالى رد پا نمانده از تو

از كجا گذشته اى تو اى نسيم ناگهانى؟

ردّ قلب عاشقت را از غزل گرفته ام من‌

اى تغزل مجسم اى غزل ترين نشانى‌

كى ظهور مى‌كنى تو آفتاب عالم آرا؟

كى ظهور مى‌كنى تو اى فروغ جاودانى؟

حاجتى ندارم از تو جز تبسم ظهورت‌

كى غبار غيبتت را از دلم تو مى‌تكانى‌