ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٣٨ - رابطه تغذيه و اخلاق در روايات

رابطه تغذيه و اخلاق در روايات‌

گرچه رابطه تغذيه و اخلاق در آيات قرآنى كم‌رنگ بوده و تنها اشارتى به چشم مى‌خورد، ولى اين معنى (رابطه اخلاق و تغذيه) در روايات اسلامى دامنه گسترده‌اى دارد كه نمونه‌هايى از آن را در ذيل، از نظر مى‌گذرانيم:

در يك سلسله از روايات، به رابطه تغذيه با سوء اخلاق اشاره شده است؛ از جمله:

١. در روايات متعدّدى مى‌خوانيم: يكى از شرايط استجابت دعا، پرهيز از غذاى حرام مى‌باشد؛ از جمله در حديثى آمده است كه شخصى نزد پيامبر (ص) آمد و عرض كرد: دوست دارم دعاى من مستجاب شود. پيامبر (ص) فرمودند: «غذاى خود را پاك كن و از غذاى حرام بپرهيز.»[١]

همين معنى از همان بزرگوار، با تعبير ديگرى آمده است كه مى‌فرمايند:

«كسى كه دوست دارد دعايش مستجاب شود، طعام و كسب و كار خود را از حرام پاك كند.» ٢ ٣

با توجّه به اينكه در حديثى از امام صادق (ع) مى‌خوانيم:

«خداوند دعايى را كه از قلب قساوتمند برخيزد، مستجاب نمى‌كند.»[٢]

مى‌توان نتيجه گرفت كه غذاى ناپاك و حرام، قلب را تاريك و قساوتمند مى‌كند و به همين دليل، دعاى حرام‌خواران مستجاب نمى‌شود و از اينجا به رابطه نزديكى كه در ميان ناپاكى درون و تغذيه حرام وجود دارد، مى‌توان پى برد.

در حديث معروف امام حسين (ع) در روز عاشورا آمده است كه بعد از ايراد آن سخنان داغ و پرمحتوا و گيرا در برابر لشكر لجوج و قساوتمند «كوفه»، هنگامى‌كه ملاحظه كردند آنها حاضر به سكوت و گوش دادن به سخنانشان نيستند، فرمودند: