وهّابيت آيين دست ساخته استعمار، هرروز چهره تازه‌اى از خباثت‌هاى خود را به نمايش مى‌گذارد و از زاويه‌اى به دين مبين اسلام ضربه مى‌زند. در ادامه مقالات قبل به معرفى يكى ديگر از فرماندهان سياهى و تباهى دوره كنونى مى‌پردازيم؛ كسى كه فساد را لباس دين پوشاند.

عبدالمحسن‌بن ناصر بن عبد الرحمن آل عبيكان آل عمران، از قبيله عنزة در سال ١٣٧٢ ه. ق. و به شهر «طائف» به دنيا آمد. وى تحصيلات ابتدايى و متوسطه خود را در طائف گذراند. سپس به «دانشكده فقه مكّه» و پس از آن به «دانشكده فقه رياض» رفت.

وى تاكنون اين مناصب را در «عربستان» به عهده داشته است:

- امام و خطيب مسجد عمويش محمّدبن عبدالرّحمن العبيكان در «رياض» و مسجد «الجوهرة» رياض؛

- ملازم قضائى دادگاه بزرگ رياض سال ١٣٩٥ ه. ق.؛ قاضى تجديدنظر دادگاه «السيل الكبير» (ميقات أهل نجد)؛

- مدرّس «دانشكده عالى قضاء»؛

- بازرس قضائى «وزارة العدل» از سال ١٤١٣ ه. ق.؛

- مشاور ارشد وزير وزارة عدل از ١٤٢٦ ه. ق.؛

- عضو مجلس شورا.

برخى از آثار او هم از اين قرار است:

«غاية المرام شرح مغنى ذوى الأفهام» كه ٧ جلد آن تا كنون منتشر شده و تا ٤٠ جلد قرار است ادامه يابد؛ شرح كتاب «أخصر المختصرات»؛ كتاب «العدة شرح العمدة»؛ كتاب «الصارم المشهور على من أنكر حلّ السحر بسحر عن المسحور»، كتاب «الخوارج و الفكر المتجدّد»؛ كتاب «خوارج العصر».

فتاواى عجيب‌

مهم‌ترين نكته درباره عبيكان، فتاواى عجيب اوست كه برخى از آنها از اين قرار است:

ترويج فساد اجتماعى‌

فتواى زمينه‌ساز ظهور فحشا در خيابان‌هاى سعودى‌

عبدالمحسن عبيكان با استناد به روايتى از أبوهريره، فتوايى عجيب در مورد شير دادن زن به مردان بزرگ را صادر كرد.

بر اساس فتواى اين مفتى وهّابى، هر زن و مردى كه نامحرم هستند و به ناچار در محلّى قرار دارند كه فرد سومى ميان آنان نيست، براى اينكه به گناه يا ارتكاب عمل حرام دچار نشوند، جايز است كه زن مقدارى به آن مرد نامحرم شير دهد تا به محرم او تبديل شود.

در همين راستا «روزنامه المشهد»، چاپ مصر، با پرداختن به اين فتواى عجيب، ضمن انتقاد شديد از آن نوشت: اين فتوا به راه فرارى‌