ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٧٩

پيش روى چشمانم، يك درخت و يك جاده‌

انتظار، چون طوفان، تكيه بر دلم داده‌

بى حضورت اى خورشيد! سر به صخره مى‌كوبند

ابرهاى باران زاد، موج‌هاى آزاده‌

كوچه كوچه مى‌گردد، ماه هم به دنبالت‌

گرچه اهل اينجا نيست، اين دهاتى ساده‌

شاعرانه بايد داد، دل به آتش عشقت‌

عاشقانه بايد بود، در كنارت آماده‌

با تو مى‌شود خوشبو، روز و شب، ولى بى تو

مى‌كشد به روى زخم، روزگار سُمباده‌

پيش پايت اى مولا! عاشقانه، بى‌پروا

سر به خاك مى‌سايند، سروهاى آزاده‌