ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٤٠ - شرايط استفاده از گوشت هاى حرام
بدهيد، ده اسكناس صد تومانى كهنه و تاخورده مىتوانيد از او بگيريد، چون آن به درد بازى مىخورد و اين نمىخورد.
بشرِ فريب دنيا خورده امروز نيز چنين است. خدا و جنّت و رضوان خدا را با يك بسته اسكناس و چند متر زمين و يك پست و مقام معاوضه مىكند؛ زيرا خدا را و قدر و منزلت او را چنانكه بايد نشناخته است. او بچّه است و با بازيچه دنيا سرگرم.
«يَعْلَمُونَظاهِراً مِنَ الْحَياةِ الدُّنْيا ...؛[١]
ظاهرى از زندگى دنيا را مىفهمند ...»
«وَما هذِهِ الْحَياةُ الدُّنْيا إِلَّا لَهْوٌ وَ لَعِبٌ ...؛[٢]
زندگى دنيا هم، جز سرگرمى و بازى چيزى نيست ...»
اينان هنوز به حدّ بلوغ عقلى نرسيده و مرد نشدهاند. مرد آنها هستند كه خدا در وصفشان فرموده است:
«رِجالٌلا تُلْهِيهِمْ تِجارَةٌ وَ لا بَيْعٌ عَنْ ذِكْرِ اللَّهِ وَ إِقامِ الصَّلاةِ وَ إِيتاءِ الزَّكاةِ يَخافُونَ يَوْماً تَتَقَلَّبُ فِيهِ الْقُلُوبُ وَ الْأَبْصارُ؛[٣]
مردانى كه هيچ سوداگرى و داد و ستدى آنها را از ياد خدا و به پا داشتن نماز و دادن زكات باز نمىدارد و سرگرمشان نمىسازد. آنها پيوسته نگران روزى هستند كه در آن روز، دلها و چشمها دگرگون مىشوند.»
امّا آنها كه با بازيچه دنيا سرگرمند، كور و كرصفتانى هستند كه پى به هدف از خلقت خود نبردهاند و جز خور و خواب و خشم و شهوت، از اين جهان به اين عظمت چيزى نفهميدهاند و بديهى است كه حيوان خبر ندارد ز مقام آدميت. در صورتىكه:
|
رسد آدمى به جايى كه به جز خدا نبيند |
بنگر كه تا چه حدّ است مكان آدميت |