ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٧٣ - خلقت و صورتگرى انسان و سپس سجده ملائك بر آدم (ع)
برتر از عرش هستم. آنگاه نور علىبن ابىطالب (ع) را شكافت و از آن، فرشتگان را آفريد؛ پس نور فرشتگان از نور علىبن ابى طالب (ع) است و نور وى از نور خداست و نور على (ع) برتر از ملائكه است. آنگاه نور دخترم را شكافت و از آن آسمانها و زمين را بيافريد؛ پس نور آسمانها و زمين از نور دخترم فاطمه است و نور فاطمه از نور خداست و او والاتر از آسمانها و زمين است. آنگاه نور حسن را شكافت و از آن خورشيد و ماه را آفريد؛ پس نور خورشيد و ماه از نور حسن است و نور وى از نور خداست و حسن والاتر از خورشيد و ماه است. آنگاه نور حسين را شكافت و از آن بهشت و حورالعين را آفريد. پس نور بهشت و حورالعين از نور حسين است و نور حسين از نور خداست و حسين والاتر از بهشت و حورالعين است. سپس خداوند از نور حسين، ائمّه ديگر را آفريد. آنها علىبن الحسين و محمّدبن على و جعفربن محمّد و موسىبن جعفر و علىبن موسى و محمّدبن على و علىبن محمّد و حسنبن على و حجّة بن الحسن المهدى: هستند.»
امام باقر (ع) در حديثى، ادامه ماجرا را چنين روايت مىفرمايند:
«سپس خداوند به رسولش فرمود: «قسم به عزّت و جلالم! اگر تو و على و خاندان شما نبوديد، بهشت و جهنّم، زمين و آسمان، ملائكه و هيچ مخلوق ديگرى را نمىآفريدم. اى محمّد! تو خليل، حبيب، برگزيده و محبوبترين مخلوق من هستى و اوّلين كسى هستى كه من خلقت را با آن ابتدا كردهام و پس از آن على و بعد از او ائمّه را آفريدم ....»
سپس امام باقر (ع) فرمودند:
«ما علّت خلق مخلوقات و سبب تسبيح و عبادتشان هستيم. سبب معرفت خداوند ماييم. پس از آن، خداوند نور ما را در صلب آدم قرار داد ...[١]»[٢]
بعدها موجوداتى به نام ملائك و سپس اجنّه و شِبْه انسانها خلق شدند. شبه انسانها، موجوداتى شبيه آنها بودند و روى زمين زندگى مىكردند كه قبل از خلقت آدم (ع) همگى از بين رفتند.
خلقت و صورتگرى انسان و سپس سجده ملائك بر آدم (ع)
«وَلَقَدْ خَلَقْناكُمْ ثُمَّ صَوَّرْناكُمْ ثُمَّ قُلْنا لِلْمَلائِكَةِ اسْجُدُوا لِآدَمَ فَسَجَدُوا إِلَّا إِبْلِيسَ لَمْ يَكُنْ مِنَ السَّاجِدِينَ؛[٣]