ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٥٤ - مهدى عليه السلام نيز پيام ور مهرورزى و دوستى است
كشيشان، با آنهمه اعتبارات و امكانات مادّى نداشته است، همچنان مورد اقبال مردم در سرتاسر دنياست. در آمريكا و كشورهاى اروپايى در قرن حاضر، مؤسّسات وسيعى براى پژوهش و درك علل گرايش به اسلام تشكيل شده است.
يكى ديگر از عواملى كه موجب جلب توجّه اين سازمانها به اسلام گشته است، اقبال بسيارى از مسلمانان جهان و حتّى مسيحيان، هندوها و بوداييان در سالهاى اخير، به مكتب تشيّع و آموزههاى امامان شيعه است. به همين دليل هم سازمانهاى تبليغاتى مسيحيان، يهوديان، هندوها و وهّابيان، تبليغات گستردهترى را بر ضدّ تشيّع آغاز كردهاند.
آنچه كه نمىتوان در آن ترديد نمود، اين است كه عامل اصلى اين گرايش، آشكار شدن آيات «قرآن كريم» و سيره رسول اكرم صلى الله عليه و آله و سلم و امامان شيعه مىباشد. عطوفت و بزرگوارى و مردمدوستى پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم و خاندانش، گستردهتر و عميقتر از آن بود كه مخالفان اسلام آن را منكر شوند. فرهيختگان عالم، پس از مطالعه قرآن كريم و بررسى سيره رسول اكرم صلى الله عليه و آله و سلم و اهل بيت او، بر اين حقيقت اعتراف مىكنند كه اسلام، پيامآور محبّت و نيكخواهى است.
ولتر،[١] نويسنده مشهور فرانسوى، از جمله افرادى بود كه در آغاز جوانى، تحت تأثير تبليغات كليسا قرار گرفت و مطالبى موهن بر ضدّ اسلام و پيامبر اسلام نوشت و آن را منتشر كرد؛ امّا پژوهشها و مطالعات بعدى وى موجب شد كه از حقيقت دعوت پيامبر اسلام آگاه شود. آنگاه با صراحت نوشت:
بايد اعتراف كرد كه محمّد [ص] تقريباً همه آسيا را از بتپرستى رهايى بخشيد و توحيد واقعى را به جهانيان آموخت و با قدرت و صلابت، عليه بتپرستان قيام كرد. بسيار مشكل بود كه دينى چنين ساده و خردمندانه و پاك انسانى كه به وسيله مردى نيرومند و هميشه پيروز تعليم داده مىشد، نيمى از جهان را مسخّر نگرداند.[٢]
جان ديون پورت[٣] نويسنده نامدار انگليسى نيز در حدود يكصد سال پيش با شجاعت كمنظيرى كتاب «عذر تقصير به پيشگاه محمّد و قرآن» را منتشر ساخت و بر همه تهمتها و افتراهاى چندين قرن دشمنان اسلام، خطّ بطلان كشيد و اين اتّهام را كه اسلام دين شمشير، ترور و خشونت است، از چهره اسلام پاك كرد.
مارسل بوازار، پژوهشگر فرانسوى نيز در كتاب «انساندوستى در اسلام»، با ذكر آيات متعدّد از قرآن كريم كه انسانها را به نيكى نمودن به همه انسانهاى ديگر دعوت مىكند، نشان داد كه اسلام، دين عطوفت و محبّت است. وى با صراحت نوشت:
بى هر مقدّمهاى، بايد بگوييم كه ما معتقديم اسلام، يك وحى الهى است.[٤]
او جوانمردى، تواضع، امانت، پاكى، حسن خلق و بخشندگى را از صفات و ويژگىهاى حضرت محمّد صلى الله عليه و آله و سلم مىداند.[٥]
مهدى عليه السلام نيز پيامور مهرورزى و دوستى است
ترديدى نيست كه حضرت مهدى (عج) مانند ديگر امامان شيعه در قلّه رحمت و محبّت جاى دارد. او گنجينه ارزشمند كرامت و مبلّغ مكتبى است كه شعار جاودانىاش ستايش خداوندى است و رحمان و رحيم است.
حضرت مهدى (عج) پاكيزهترين خلق خدا، معدن لطف و صفا و پرچمدار عدالتخواهى است. بنابراين چگونه اين پيامآور آزادى و رهايى انسانها مىتواند منادى خشونت باشد؟
دشمنان آزادى و كرامت انسانى كه تلاش مىكنند تشيّع را عامل خشونت نشان دهند، به چند روايت ضعيف توسّل مىجويند و آن را در سايتهاى اينترنتى خود به نمايش مىگذارند؛ در حالىكه احاديث صحيح بسيارى بر عشق و محبّت امام نسبت به مردمان حكايت دارد. در اينجا به چند نمونه اشاره مىكنيم:
اميرمؤمنان، علىّبن ابىطالب عليه السلام از رسول اكرم صلى الله عليه و آله و سلم پرسيدند:
«آيا مهدى از ما اهل بيت است؟»
رسول اكرم صلى الله عليه و آله و سلم در پاسخ فرمودند: «آرى. مهدى از ماست. خداوند همانگونه كه دين را به وسيله ما آغاز نمود، به وسيله او به اتمام مىرساند. مردم به دست ما از شرك رهايى يافتند و پس از پايان گرفتن فتنههاى دشمنان، ميان مردم الفت و صميميّت ايجاد شد. وظيفه ما از آغاز، برداشتن كينهها و عداوتهاست؛ به گونهاى كه همه برادر ايمانى شوند.»[٦]
همچنين پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله و سلم فرمودند:
«مهدى روش مرا دنبال مىكند و هرگز از روش من بيرون نمىرود.»
درباره مهرورزى مردم به حضرت مهدى (عج) فرمودند:
«امّت اسلامى به مهدى مهر مىورزند و به سويش پناه مىبرند. آنچنانكه زنبوران عسل به سوى ملكه خود پناه مىبرند، عدالت را در پهنه گيتى مىگستراند و صفا و صميميّت صدر اسلام را به آنها بازمىگرداند.»[٧]
حضرت علىّبن ابىطالب عليه السلام سرور آزادگان و پرچمدار محبّت و مهرورزى، در تمام دوران حكومت خويش تلاش نمود تا مردم را به دوران رسول اكرم صلى الله عليه و آله و سلم بازگرداند و سيره و روش او را زنده نمايد. راه و روش همه امامان و همچنين حضرت مهدى (عج) همان روش رسول اكرم صلى الله عليه و آله و سلم و حضرت على عليه السلام است.
دعاها و نيايشهايى كه از امامان معصوم عليه السلام به ما رسيده، در واقع سرودهاى مهرورزى و محبّت است. نگاهى به «دعاى مكارم اخلاق» امام سجّاد عليه السلام، نشان مىدهد كه امامان شيعه تا چه حدّ از خشونت و نفرت و كينه به دور بودهاند.
«اللَّهُمَّ صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَ الِ مُحَمَّدٍ وَ أَبْدِلْنى مِنْ بِغْضَةِ اهْلِ الشَّنَانِ الْمَحَبَّةَ وَ مِنْ حَسَدِ اهْلِ الْبَغْىِ الْمَوَدَّةَ وَ مِنْ ظِنَّةِ اهْلِ الصَّلاحِ الثِّقَةَ وَ مِنْ عَداوَةِ الادْنَيْنَ الْوَلايَةَ وَ مِنْ عُقوُقِ ذَوِى الْارْحامِ الْمَبَّرَةَ وَ مِنْ خِذْلانِ الْاقْرَبينَ النُّصْرَةَ وَ مِنْ خِبِّ الْمُدارينَ تَصْحيحَ الْمِقَةِ وَ مِنْ رَدِّ الْمُلابِسينَ كَرَمَ الْعِشْرَةِ وَ مِنْ مَرارَةِ خَوْفِ الظَّالِمينَ حَلاوَةَ الَامَنَة؛
بار خدايا! بر محمّد و آلش درود فرست و شدّت كينه كينهتوزان را به محبّت و حسد اهل تجاوز را به مودّت و بدگمانى اهل صلاح را به اطمينان و دشمنى نزديكان را به دوستى و گسستن خويشاوندان را به خوشرفتارى و روبرتافتن نزديكان را از يارى نمودن به يارى و دوستى ظاهرسازان را به دوستى حقيقى و خوار انگاشتن مصاحبان را به حسن