ماهنامه موعود
(١)
شماره يكصد و شصت و چهارم
٣ ص
(٢)
فهرست
٣ ص
(٣)
صورت و حقيقت قبله
٤ ص
(٤)
برملا شدن ما فى الضّمير ابليس
٧ ص
(٥)
كمين كرده بر صراط
٨ ص
(٦)
صراط مستقيم ولايت است
٨ ص
(٧)
براى صاحبان امضا
١٠ ص
(٨)
نگاه على عليه السلام به انسان
١٠ ص
(٩)
الف) تعامل امام على عليه السلام با فرزندان و خانواده خود
١٠ ص
(١٠)
1 دختر امام
١٠ ص
(١١)
2 خواهر امام
١٠ ص
(١٢)
3 برادر امام
١١ ص
(١٣)
ب) تعامل با عرب
١١ ص
(١٤)
ج) تعامل با انسان هاى مستمند غيرمسلمان
١١ ص
(١٥)
1 پيرمرد مسيحى نابينا
١١ ص
(١٦)
د) تعامل با كارگزاران و دولتمردان
١١ ص
(١٧)
حاكمان و دولتمردان بخوانند!
١١ ص
(١٨)
غدير، منشور انسانيت
١٢ ص
(١٩)
اگر حالم خوب شود، تو را آدم مى كنم!
١٣ ص
(٢٠)
چگونه كتابخانه علّامه امينى تأسيس شد
١٤ ص
(٢١)
تمام كتاب الغدير چاپ نشده است
١٤ ص
(٢٢)
محروميّتى كه علّامه امينى را به سوى هدفى والاتر سوق داد
١٤ ص
(٢٣)
روش علّامه امينى براى تجهيز كتاب از سفر به كشورهاى مختلف تا تهيّه ميكروفيلم
١٤ ص
(٢٤)
چرا صدّام موفق نشد كتابخانه علّامه امينى را تخريب كند
١٥ ص
(٢٥)
سرنوشت 9 جلد باقى مانده الغدير
١٥ ص
(٢٦)
ماجراى لامپ فيتيله اى و كتاب خواندن علّامه
١٦ ص
(٢٧)
علّامه امينى چه توصيفى از آب و هواى هندوستان داشت!
١٦ ص
(٢٨)
علّامه امينى كوه انرژى بود
١٦ ص
(٢٩)
نامه علّامه امينى براى فرزند هشت ساله اش
١٨ ص
(٣٠)
ابزار اقامه عدالت
١٩ ص
(٣١)
اهداف حكومتى اميرالمؤمنين على عليه السلام
١٩ ص
(٣٢)
1 استقرار عدالت
١٩ ص
(٣٣)
2 اجراى حق
١٩ ص
(٣٤)
3 اصلاح جامعه
٢٠ ص
(٣٥)
الف) لغو امتياز طبقاتى
٢٠ ص
(٣٦)
ب) شايسته سالارى
٢١ ص
(٣٧)
ج) بازگرداندن اموال چپاول شده
٢١ ص
(٣٨)
د) پاك سازى عناصر فاسد
٢١ ص
(٣٩)
4 اجراى دستورهاى خداوند و روش پيامبر
٢١ ص
(٤٠)
لطفاً مراقب باشيد!
٢٢ ص
(٤١)
خود مراقبتى
٢٢ ص
(٤٢)
خود مراقبتى جسمى
٢٣ ص
(٤٣)
راز سلامتى
٢٣ ص
(٤٤)
خودمراقبتى روحى و عاطفى
٢٣ ص
(٤٥)
مثبت انديشى
٢٣ ص
(٤٦)
خود مراقبتى اجتماعى
٢٤ ص
(٤٧)
مردم دارى سفارش لقمان
٢٤ ص
(٤٨)
خود مراقبتى معنوى
٢٤ ص
(٤٩)
آرامش سنگ يا آرامش برگ؟
٢٤ ص
(٥٠)
خودمراقبتى در عصر غيبت
٢٥ ص
(٥١)
گلستانه
٢٦ ص
(٥٢)
تقدير عالم
٢٦ ص
(٥٣)
دريا در غدير
٢٦ ص
(٥٤)
سلام ما به على
٢٦ ص
(٥٥)
آفتاب بى زوال
٢٧ ص
(٥٦)
تلويزيون ها را خاموش كنيد!
٢٨ ص
(٥٧)
با مردم فروتن باش!
٣٣ ص
(٥٨)
روش برخورد حضرت على عليه السلام با مردم
٣٤ ص
(٥٩)
ب) سياست هاى فرهنگى
٣٤ ص
(٦٠)
1 احياى سنّت هاى اسلامى و تلاش براى از ميان بردن انديشه هاى جاهلانه
٣٤ ص
(٦١)
2 تبيين فلسفه اى روشن از زندگى براى همگان
٣٥ ص
(٦٢)
3 ترسيم بينشى روشن از دنيا، سراى آخرت و مرگ براى مردم
٣٥ ص
(٦٣)
4 ارتقاى سطح فكرى و فرهنگى مردم
٣٥ ص
(٦٤)
گام اوّل، توسعه هنر قدسى!
٣٦ ص
(٦٥)
عالم ذر
٣٩ ص
(٦٦)
واژه پژوهى
٤٠ ص
(٦٧)
الف) ذرّ
٤٠ ص
(٦٨)
ب) الست
٤٠ ص
(٦٩)
ج) عهد
٤٠ ص
(٧٠)
بررسى دلالت آيه ذرّ
٤١ ص
(٧١)
روايات تفسيرى آيه ذرّ
٤١ ص
(٧٢)
عرضه ولايت اميرالمؤمنين عليه السلام در عالم ذرّ
٤٢ ص
(٧٣)
تعيين ياران و پيروان امام عصر (عج) در عالم ذرّ
٤٢ ص
(٧٤)
سبقت پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم در گفتن بلى
٤٢ ص
(٧٥)
اخذ ميثاق از اهل بيت عليه السلام و شيعيان ايشان
٤٢ ص
(٧٦)
تعدّد عالم ذرّ
٤٢ ص
(٧٧)
دوست شيعيان
٤٥ ص
(٧٨)
درسى براى زندگى
٤٥ ص
(٧٩)
معاويه از من زيرك تر نيست!
٤٦ ص
(٨٠)
الف پرهيز از حيله و نيرنگ
٤٦ ص
(٨١)
ب مشورت
٤٧ ص
(٨٢)
ج عدالت همه جانبه
٤٧ ص
(٨٣)
د آزادى
٤٨ ص
(٨٤)
در سفر معراج
٤٩ ص
(٨٥)
بيان معراج پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله و سلم از زبان آن حضرت و اهل بيت عليه السلام
٤٩ ص
(٨٦)
دست رحمت
٥٣ ص
(٨٧)
ويژگى هاى اخلاقى امام زمان (عج)
٥٣ ص
(٨٨)
اسلام، پيام آور محبّت، مهرورزى و انسان دوستى
٥٣ ص
(٨٩)
مهدى عليه السلام نيز پيام ور مهرورزى و دوستى است
٥٤ ص
(٩٠)
رقص هيپ هاپ
٥٦ ص
(٩١)
گزارشى از برنامه مهدكودك هاى تهران
٥٦ ص
(٩٢)
رقص هيپ هاپ براى كشف استعداد!
٥٦ ص
(٩٣)
كشف استعداد با رقّاصى
٥٦ ص
(٩٤)
بهره كشى از زنان
٥٦ ص
(٩٥)
الگوسازى نامناسب
٥٧ ص
(٩٦)
معاد امانيستى هاليوود؛ حس ششم
٥٨ ص
(٩٧)
مناصب امانتند، نه فرصت!
٦٠ ص
(٩٨)
شيوه مديريتى امام على عليه السلام در برخورد با كارگزاران
٦١ ص
(٩٩)
دلايل فراموشى غدير
٦٣ ص
(١٠٠)
ماجراى سقيفه
٦٣ ص
(١٠١)
دلايل موفّقيت گردانندگان سقيفه
٦٤ ص

ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٩ - صراط مستقيم ولايت است

مستقيم به سوى خداوند عزَّ و جلَّ هستيم و ما موضع رسالت و اصول دين هستيم.»

هرگاه در نمازهاى يوميّه و در وقت قرائت سوره «فاتحةالكتاب» رو به خداوند متعال مى‌گوييم:

«اهْدِنَاالصِّراطَ الْمُسْتَقِيمَ؛[١]

خداوندا! ما را به راه راست هدايت فرما.»

در واقع، از خداوند مى‌خواهيم كه ما را بر صراط ولايت محمّد و آل محمّد صلى الله عليه و آله و سلم مستقر كند.

در كلام بلند و زيبايى، حضرت اميرالمؤمنين على عليه السلام مى‌فرمايند:

«أَنَا حُجَّةُ اللهِ وَ أَنَا خَلِيفَةُ اللهِ وَ أَنَا صِرَاطُ اللهِ وَ أَنَا بَابُ اللَّهِ وَ أَنَا خَازِنُ عِلْمِ اللهِ وَ أَنَا الْمُؤْتَمَنُ عَلَى سِرِّ اللهِ وَ أَنَا إِمَامُ الْبَرِّيَّةِ بَعْدَ خَيْرِ الْخَلِيقَةِ مُحَمَّدٍ نَبِى الرَّحْمَةِ؛[٢]

منم حجّت الله و منم خليفة الله و منم باب الله. منم خزانه‌دار علم خدا و امين سرّ خدا. منم امام خلق پس از بهترين مردم، محمّد نبىّ رحمت صلى الله عليه و آله و سلم.»

با تكيه بر اين كلام كه مى‌دانيم جمله معصومان عليه السلام نور واحدند و صراطالله، باب‌الله و خليفةالله هستند. اين معنا درباره چهارده نور پاك خداوند صدق مى‌كند؛ تكيه‌گاه محكمى كه هركس بدان‌ها تكيه كند، نجات پيدا خواهد كرد. ان‌شاءالله.

سردبير

پى‌نوشت‌ها:

(١). «ثواب الأعمال و عقاب الأعمال»، محمّدبن على ابن بابويه، ترجمه غفارى، تهران، كتاب فروشى صدوق، چاپ اوّل، بى‌تا. صص ٢١- ٢٢.

(٢). «عيون أخبار الرّضا عليه السلام»، محمّدبن على ابن بابويه، تهران، جهان، چاپ اوّل، ١٣٧٨ ق. ج ٢، صص ١٣٤- ١٢٥.

(٣). همان.

(٤). همان.

(٥). همان، ص ١٣٦.

(٦). «نهج البلاغه» للصُّبحى صالح، محمّدبن حسين شريف الرضى، قم، هجرت، چاپ اوّل، ١٤١٤ ق. ص ٤٥٢، نامه ٦٢.

(٧). همان، ص ٢٨٧؛ با استفاده از ترجمه دشتى، قم، مشهور، چاپ اوّل، ١٣٧٩، صص ٣٨١- ٣٨٢.

(٨). سوره سجده، آيه ٥.

(٩). «آسمان و جهان»، محمّدباقر مجلسى، (ترجمه كتاب السّماء و العالم بحار الأنوارجلد ٥٤)، تهران، اسلاميه، چاپ اوّل، ١٣٥١، ج ٧، ص ١٨٧.

(١٠). سوره حجر، آيه ٣٩.

(١١). سوره كهف، آيه ٥٠.

(١٢). سوره ص، آيه ٧٥.

(١٣). سوره ص، آيه ٧٦.

(١٤). سوره حجر، آيه ٢٩؛ سوره ص، آيه ٧٢.

(١٥). سوره بقره، آيه ٣٠.

(١٦). سوره بقره، آيه ٣١؛

(١٧). سوره تين، آيه ٤.

(١٨). سوره حجر، آيه ٣٤؛ سوره ص، آيه ٧٧.

(١٩). سوره حجر، آيه ٣٥؛ سوره ص، آيه ٧٨.

(٢٠). سوره حجر، آيه ٣٦؛ سوره ص، آيه ٧٩.

(٢١). سوره ص، آيه ٨٢.

(٢٢). سوره اعراف، آيه ١٦.

(٢٣). سوره روم، آيه ٣٠.

(٢٤). «الكافى»، محمّدبن يعقوب كلينى، باب «فِطْرَةِ الْخَلْقِ عَلَى التَّوْحِيد»- تهران، دار الكتب الإسلاميه، چاپ چهارم، ١٤٠٧ ق. ج ٢، ص ١٣.

(٢٥). «تفسير القمى»، علىّ‌بن ابراهيم قمى، قم،: دارالكتاب، چاپ سوم، ١٤٠٤ ق. ج ٢، ص ١٥٥.

(٢٦). «ترجمه من لايحضره الفقيه»، محمّدبن على ابن بابويه، تهران، صدوق، چاپ اوّل، ١٣٦٧، ج ٢، ص ٣٥٢.

(٢٧). «الأمالى (للطوسى)»، محمّدبن الحسن طوسى، قم، دارالثقافة، چاپ اوّل، ١٤١٤ ق.، ص ٦٥٤.

(٢٨). سوره حمد، آيه ٦.

(٢٩). «الأمالى (للصَّدوق)»، محمّدبن على ابن بابويه، تهران، كتابچى، چاپ ششم، ١٣٧٦، ص ٣٥.