«امر به معروف و نهى از منكر كنيد و گرنه خداوند عجم را بر شما مسلط خواهند نمود كه گردن شما را بزنند و غنائم شما را بخورند، و چون شيرى پر جرات (در مقابل شما بايستند) و هرگز از معركه نگريزند). [١].

٢- در روايت ديگرى نيز در همين زمينه از رسول خدا صلى الله عليه و آله چنين روايت شده است كه آن حضرت فرمود:

«نزديك است كه عجم در ميان شما فراوان گردد و خدا آنها را چون شيرى پر جرات كند كه فرار نكنند و در صحنه ى نبرد با شما پيكار كنند و غنيمت شما را بخورند.» [٢].

٣- ابونضره، روايت كرده است كه ما نزد صحابى معروف و جليل القدر جابر بن عبد الله انصارى بوديم كه گفت: روزى خواهد آمد كه پول و طعامى به اهل عراق نرسد، گفتيم از چه ناحيه؟ گفت از ناحيه عجم، زيرا آنها جلوگيرى مى كنند. سپس گفت: روزى بيايد كه پول و طعامى به اهل شام نرسد، پرسيديم از چه ناحيه؟ گفت: از ناحيه روم، زيرا: روميان جلوگيرى مى كنند، آنگاه مدتى ساكت شد و سپس به گفتار خود ادامه داد و گفت: پيغمبر اكرم صلى الله عليه و آله فرمود: در آخرالزمان ميان من خليفه اى (يعنى: حضرت صاحب الامر عليه السلام) خواهند بود كه چندان مال بمردم بخشش كند كه از حساب شماره بيرون باشد). [٣]. ٤- از كتاب «مشيخه» تاليف: حسن بن محبوب روايت شده است كه على عليه السلام خطبه اى ايراد نمود و در آخر آن خطبه جنين فرمود:

«رسول خدا صلى الله عليه و آله از من عهد و پيمان گرفت و بمن فرمود: يا على! تو در آينده با گروه «باغى» (معاويه و يارانش) و با گروه پيمان شكن (اصحاب جمل) و با گروه خوارج (نهروان) نبرد خواهى كرد.

سپس فرمود: اى جمعيت عرب آگاه باشيد و بدانيد كه قوم عجم (يعنى: ايرانيان) در آينده در ميان شما فراوان خواهند شد و شما از آنها برده و اسير خواهيد گرفت و با ايشان روابط ازدواج و زناشوئى برقرار خواهيد نمود و از آنها صاحب فرزند و اولاد خواهيد شد، تا جائى كه وقتى در ميان شما فراوان شدند ناگهان به شما برگردند، و چون شيران پر دل مردانه حمله افكنند، به گونه اى هيچ چيز را باقى نگذارند.

پس بدانيد كه عجمها در آينده گردنتان را خواهند زد و غنائمى را كه خداوند به شما ارزانى داشت است خواهند خورد، و زمينها و باغستانهاى شما را مالك خواهند گشت و لكن ... اين پيشامد صورت نخواهد گرفت مگر آن موقعى كه شما دينتان را تغيير دهيد، و فساد و تباهى از وجود شما سرچشمه بگيرد و شما پيشوايان را سبك بشماريد، و به آنان استخفاف به ورزيد و دانشمندان از اهل بيت پيغمبر را خوار و ذليل بدانيد. پس (در آن موقع) بچشيد آنچه را كه خودتان سبب آن گرديده ايد كه خدا هرگز به بندگانش ستم روا نمى دارد. ٥- در ضمن خطبه ى مفصلى كه بنام «البيان» در كتاب «الزام الناصب» پيرامون جنگ عرب با ايرانيان از اميرالمومنين عليه السلام نقل شده، چنين آمده است:

هان! اى واى بر بغداد از «رى» يعنى: از مردم ايران، از مرگ و كشتار و ترسى كه شامل اهل بغداد مى شود زمانى كه در ميان آنها شمشير گذارده شود. (يعنى: بين دو كشور جنگ واقع شود) پس آنچه خدا بخواهد كشته خواهند شد، وعلامت آن اين است كه سلطه و قدرت سلطان «روم» (كه ظاهرا منظور از آن مسيحيت و يا يهود است) تضعيف گردد، و عرب بر عجم مسلط شود، و مردم همچون مورچگانى كه به اين سو و آن سو مى روند بر اثر فتنه ها به جنبش در آيند، و يا دچار فتنه و آشوب گردند، پس در آن هنگام مردم (عجم) بر عليه عرب، قيام مى كنند و بصره را مالك مى شوند.