ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٦٣ - دعا براى امام زمان (ع)؛ ويژه شب ٢٣ ماه رمضان
خصوصاً جوانان عزيز را از خطرات آخرالزّمان حفظ فرمايد.
حقير، اين بزرگْ عيد سعيد را به عموم شيفتگان عدالت حقيقى و برادرى جهانى اسلامى و نجات بشريت از شرّ استضعاف و استحقار، مخصوصاً منتظران ظهور آن ولى دوران و قطب عالم امكان- ارواحنا لتراب مقدمه الفداء- تبريك عرض مى نمايم و همگان را به ثبات و استقامت اسلامى و حفظ هويت دينى در برابر گرايش هاى الحادى و مادّى و اتّحاد و اتّفاق و رعايت عدل و انصاف و قضاى حوائج بندگان خدا و ساير موجبات خشنودى آن حضرت توصيه مى نمايم و به چند نكته مهم اشاره مى كنم:
١. منتظران آن حضرت بايد با بصيرت كامل و با حفظ هويت دينى در برابر گرايش هاى الحادى و مادّى، ثبات و استقامت داشته و با اتّحاد و برادرى، دسيسه ها و ترفند هاى دشمنانِ دين و مذهب را خنثى نموده و از آرمان هاى بلند دينى خود دفاع نمايند؛
٢. منتظران آن حضرت بايد در قضاى حوائج بندگان و رفع مشكلات برادران و خواهران دينى خود كوشا باشند و نگذارند حتّى يك نفر از دوستداران آن حضرت در سختى و مضيقه باشد، اگر كسى مى خواهد آن وجود مقدّس از او خشنود باشند بايد شيعه آن حضرت را مسرور نمايد؛
٣. بايد منتظران آن حضرت، جشن بزرگ ميلاد را در سراسر گيتى، با شكوه و معنويت برگزار كنند و به دنيا اعلام دارند، روز نيمه شعبان يعنى روز نجات بشر از ظلم و ستم و تاريكى ها، روز نور و علم و دانش، رفاه و آسايش همه مردم جهان و در يك كلمه روز طلوع خورشيد عدالت و مهربانى، صفا و صميميت و سعادت و خوشبختى.
مسلمانان بايد به هر وسيله كه مى توانند با چراغانى و تشكيل مجالس شادى و جشن و سرور و چاپ كتاب هاى دينى و مذهبى و اهداى جوايز به جوانان، خود را در اين جشن بزرگ، سهيم و از بركات آن استفاده نمايند و اين مجالس نورانى را از آلوده شدن به مناهى و ملاهى، منزّه و پاك نگه دارند.
به اميد آن روزى كه حاكميت اسلام و قرآن و مكتب نورانى اهل البيت (ع) در سراسر جهان برقرار شود.
إِنَّهُمْ يَرَوْنَهُ بَعِيداً وَ نَراهُ قَرِيباً.
دعا براى امام زمان (ع)؛ ويژه شب ٢٣ ماه رمضان
شيخ بزرگوار كفعمى (ره) مىنويسد: از ائمه معصومين (ع) به ما رسيده است كه: «در شب بيست و سوم ماه مبارك رمضان، اين دعا را در حال سجده يا ايستاده يا نشسته و در هر حالى و در تمامى ماه مبارك و هر طور كه برايت امكان دارد و در تمام دوران عمرت، تكرار كن؛ بعد از بزرگداشت و اداى احترام به خداوند متعال و درود بر پيامبرش (ص) بگو:
أللّهمّ كن لوليّك الحجة بن الحسن،- صلواتك عليه و على آبائه-، فى هذه السّاعة و فى كلّ ساعة، وليّاً و حافظاً، و قائداً و ناصراً، و دليلًا و عيناً، حتّى تسكنه أرضك طوعاً، و تمتّعه فيها طويلًا؛[١] بارخدايا! براى وليّت حضرت حجت بن الحسن،- درود تو بر او و پدران او باد-، در اين ساعت و در هر ساعت، سرپرست و محافظ و پيشوا و ياور و راهنما و ديدهبان باش، تا او را از روى ميل و رغبت بر روى زمينت ساكن گردانى و بهرهمندى او را در زمين طولانى فرما».
پىنوشت:
[١]. المصباح، ص ٧٧٩؛ مصباح المتهجّد، ص ٦٣٠.