سيره پيامبر اكرم با نگاهى به قرآن كريم - قرائتى، محسن - الصفحة ٩٢ - رسالت جهانى پيامبر

خليفه دوم آن را حرام كرد. اين خود، نوعى پيش افتادن از پيامبر ٦ است كه در اين آيه از آن نهى شده است. «لا تقدّموا بين يدى اللّه و رسوله»

٧- در سال هشتم هجرى كه پيامبر اسلام ٦ براى فتح مكه از مدينه حركت كردند، بعضى از مسلمانان در اين سفر روزه خود را افطار نكردند، با اين كه مى‌دانستند مسافر روزه ندارد و مى‌ديدند كه پيامبر ٦ افطار كرده است. اينها در واقع از پيامبر ٦ پيشى گرفتند.

رسالت جهانى پيامبر

رسالت پيامبر جهانى بود، زيرا پيامبر مى‌فرمايد:

«اوحى الىّ هذا القرآن لانذركم و من بلغ»[١] اين قرآن به من وحى شد تا شما و هر كه را پيام به او برسد هشدار دهم.

در جاى ديگر مى‌فرمايد: «ما تو را نفرستاديم مگر براى تمام مردم.»[٢] و در جاى ديگر مى‌خوانيم: «انى رسول اللّه اليكم جميعاً»[٣]

بارها قرآن مى‌فرمايد: «خداوند پيامبرش را با هدايت و همراه با دين حق فرستاد تا آن را بر همه دين‌ها پيروز گرداند.»[٤]

در روايات مى‌خوانيم پيامبر فرمود: من مبعوث به هر سفيد و سياه و سرخپوستى هستم.[٥]

از نشانه‌هاى ديگر رسالت جهانى پيامبر اسلام حديث معروفى است كه فرمود: «حلال محمد تا روز قيامت حلال است و حرام محمد تا روز قيامت حرام است.» و نامه هايى كه حضرت به پادشاه حبشه، ايران، بحرين، رم، جندل، مصر، شام، يمامه، عمان، حضرموت، نجران، يمن، سماوه و رؤساى قبايل نوشت كه تعداد نامه‌ها تا ١٨٥ مورد شناسايى شده است.[٦] جالب آن كه اين كار چنان به سرعت انجام گرفت كه در يك روز

[١] - سوره انعام، آيه ١٩

[٢] - سوره سبأ، آيه ٢٨

[٣] - سوره اعراف، آيه ١٥٨

[٤] - سوره توبه، آيه ٣٣؛ سوره فتح، ٢٨؛ سوره صف، ٩

[٥] - امالى شيخ طوسى، ص ٤٨٤

[٦] - شرح اين نامه‌ها در كتاب مكاتيب الرسول نوشته آيت اللّه احمدى ميانجى در جلد ٢ آمده است