گزيده مفتاح الفلاح - كليد رستگارى - شيخ بهائى - الصفحة ١٨٦ - زمان آن

بنده تو على بن ابى طالب، امير المؤمنين، و به امام محمد بن على، شكافنده علوم اولين و آخرين و آگاه به تأويل كتاب بيان‌كننده، و از تو به منزلتى كه اينان نزد تو دارند، حاجاتم را مى‌خواهم و پيشاپيش خود و برابر حوائجم قرارشان مى‌دهم كه مرا توفيق دهى شكر نعمت‌هايى كه به من عطا كردى را به‌جاى آورم و برايم از هر بلا و غم فرج و مفرّى قرار دهى، و از جايى كه گمان دارم و از جايى كه گمان ندارم، مرا روزى عطا كنى، و براى من از فضل خودت چيزى را كه از هر خواسته مرا بى‌نياز گرداند، به آسانى فراهم گردان و اميد به خود را در قلبم انداز و از غير خود اميدم را قطع كن، به‌طورى كه اميد به‌جز تو نداشته باشم. همانا تو خواننده را هنگامى كه تو را خواند، جواب مى‌دهى و فريادرس طلب را وقتى تو را صدا زند، به فرياد مى‌رسى و تو مهربان‌ترين مهربانانى».

* ساعت ششم [منسوب به امام صادق ٧‌]

ساعت ششم،

[زمان آن‌]

با گذشتن چهار ركعت از زوال (ظهر) تا هنگام نماز ظهر مى‌باشد و اين ساعت منسوب به امام صادق ٧ و اين دعاى آن ساعت است و خوب است كه آن را بعد از ركعت ششم از نافله ظهر بخوانى:

اللّهمّ أنت أنزلت الغيث برحمتك، و علمت الغيب بمشيئتك، و دبّرت‌