گزيده مفتاح الفلاح - كليد رستگارى - شيخ بهائى - الصفحة ١٤٢ - * دعاى پوشيدن لباس

پس سزاوار است هنگام نماز وقتى حنك انداختى، قصد استحباب براى خود آن نمايى، مانند اكثر مستحبات، نه اين‌كه براى نماز مستحب باشد، مثل عبا انداختن بر دوش، و شرط بودن حنك در نماز براى ثواب بيشتر نماز، دلالت بر استحباب حنك براى نماز ندارد و اين مطلب روشن است.

* آداب لباس پوشيدن‌

سزاوار است كه لباس را كوتاه بگيرند (يعنى از قامت انسان بلندتر نباشد، بلكه كوتاه‌تر از آن باشد). در تفسير اين سخن خداى تعالى: وَ ثِيابَكَ فَطَهِّرْ[١] نقل شده است كه يعنى لباس خود را كوتاه كن. و سزاوار است كه آستين از سر انگشتان تجاوز نكند و بلندتر نباشد و انسان لباس بيرون را در خانه نپوشد و لباس شهرت نپوشد و در نماز لباس سفيد بر تن كند.

از امام صادق ٧ روايت شده است كه سياهى كراهت دارد، مگر در سه چيز:

كفش و عمامه و عبا[٢].

* دعاى پوشيدن لباس‌

از امام صادق ٧ روايت شده است كه هنگام پوشيدن لباس گفته شود:

[١]- سوره مدّثّر/ ٤.

[٢]- فروع كافى: ٣/ ٤٠٣ ح ٢٩.