گزيده مفتاح الفلاح - كليد رستگارى - شيخ بهائى - الصفحة ١٦١ - * وقت نافله عصر

* وقت فضيلت نماز عصر

وقت فضيلت نماز عصر تا زمانى ادامه پيدا مى‌كند كه سايه هرچيز دو برابر آن شود.

و مستحب است كه هريك از نماز ظهر و عصر را از اول وقت فضيلت آن، به مقدارى كه نافله آن نماز را به‌جا مى‌آورى، به تأخير بيندازى، و كسى كه نافله را نمى‌خواند، سزاوار نيست كه نماز را از اول وقت فضيلت آن به تأخير بيندازد، و مشهور اين است كه اول وقت نافله ظهر- كه آن را صلاة اوّابين مى‌نامند- از اول زوال است تا اين‌كه سايه انسان به اندازه دو قدم شود؛ يعنى به اندازه دو هفتم شاخص؛ چون غالبا طول قد هركس با قدم‌هاى خود او هفت قدم است.

* وقت نافله عصر

وقت نافله عصر- كه آن را سبحه مى‌نامند- از هنگام فارغ شدن از نماز ظهر است تا اين‌كه سايه انسان به اندازه چهار قدم شود، و بعضى از علماى ما بر اين نظرند كه وقت نافله ظهر و عصر به مقدار وقت فضيلت نماز ظهر و عصر مى‌باشد.

پس نافله ظهر تا زمانى كه سايه انسان به اندازه شاخص شود، وقت دارد و نافله عصر تا زمانى كه سايه به اندازه دو برابر شاخص شود، وقت دارد، و اين نظر بعيد نيست كه صحيح باشد، و اخبار معتبره هم دلالت بر آن دارد، بلكه ظاهر بعضى از اخبار دلالت دارد كه نافله عصر از اين هم بيشتر وقت دارد، چنان‌كه شيخ طائفه‌