گزيده مفتاح الفلاح - كليد رستگارى - شيخ بهائى - الصفحة ١٨٥ - زمان آن

الملهوف إذا ناداك، و أنت أرحم الرّاحمين.

«بارالها! تو آن خداى يكتايى كه معبودى جز تو نيست، او زنده قائم به ذات است و او را خواب سبك و سنگينى فرانگيرد، او خداى يگانه است كه معبودى جز او نيست، او آگاه به غيب و شهادت است و بخشاينده مهربان و اول و آخر و ظاهر و باطن است و داناى هر چيزى است، شكافنده صبح و قراردهنده شب (مايه) آرامش است و خورشيد و ماه با حساب منظمى مى‌گردند، اين اندازه‌گيرى خداى عزيز و دانا است، اى غالبى كه هرگز مغلوب نگردى و اى حاضرى كه غايب نشوى! اى نزديك! اى اجابت‌كننده! اين خدا پروردگار من است كه جز او معبودى نيست و بر او توكل مى‌كنم و به سوى او بازگشت مى‌نمايم. در برابر تو حال ذلت و خوارى طلب‌كنندگان را دارم و در مقابل تو خضوع و فروتنى مشتاقان را دارم، و از تو سؤال مى‌كنم، سؤال نيازمند بيچاره و از تو سؤال مى‌كنم، و تو را مى‌خوانم از روى درماندگى و ترس، همانا تو تجاوزكنندگان را دوست نمى‌دارى، و تو را مى‌خوانم از روى بيم و طمع، همانا رحمت تو به نيكوكاران نزديك است، و به توسل مى‌جويم با واسطه قرار دادن بهترين و برگزيده‌ترينت از عالميان؛ آن‌كه راستى را آورد و رسولان را تصديق كرد، محمد بنده و رسول تو، انذاركننده آشكار، و به ولىّ و