گزيده مفتاح الفلاح - كليد رستگارى - شيخ بهائى - الصفحة ١٢٣ - * آداب و اذكار سجده شكر

عليه و آله.

«اى پناه و ملجأ من هنگامى كه راه‌هاى به سوى خلق مرا به تعب و سختى مى‌اندازد و زمين پهناور بر من تنگ مى‌شود! اى آن‌كه مرا از روى رحمت آفريدى و از آفرينشم بى‌نياز بودى! بر محمد و بر مستحفظين از آل محمد ٦ درود فرست».

سپس گونه چپ را بر زمين مى‌گذارى و سه مرتبه مى‌گويى: يا مذّل كلّ جبّار و يا معّز كلّ ذليل قد و عزّتك بلغ بى مجهودى‌

«اى خواركننده هر جبار و اى عزيزكننده هر ذليل! سوگند به عزت تو كه سختى من به نهايت رسيده است».

آن‌گاه سه مرتبه مى‌گويى: يا حنّان يا منّان يا كاشف الكرب العظام.

بعد به سجده دوم مى‌روى و صد مرتبه مى‌گويى: شكرا شكرا، بعد حاجت خود را مى‌طلبى‌[١].

و از آن حضرت (امام هادى) ٧ روايت شده است كه در دو سجده شكر با صوت حزين در حالى‌كه اشك‌هايش جارى بود، مى‌گفت:

عصيتك ربّ بلساني و لو شئت و عزّتك لأخرستني، و عصيتك ببصري و لو شئت و عزّتك لأكمهتني، و عصيتك بسمعي و لو شئت و عزّتك‌

[١]- فروع كافى: ٣/ ٣٢٥- ٣٢٦.