گزيده مفتاح الفلاح - كليد رستگارى - شيخ بهائى - الصفحة ١٥٩ - * اول وقت

است، مثل اين خبر كه از معصومين ٧ روايت شده كه: «نماز را توقير نكرده است، كسى كه طهارت را به تأخير بيندازد تا وقت نماز داخل شود»، من براى آن سندى كه بتوان به آن اعتماد كرد نيافتم، و بر فرض شامل شدن اين مورد به آنچه ثقة الاسلام (كلينى) در كافى با سند حسن از امام صادق ٧ روايت كرده است كه فرمود: كسى كه بشنود چيزى از ثواب را بر امرى و آن را انجام دهد، اجر آن عمل براى او است، اگرچه آن‌طور كه به او رسيده است، نباشد[١]، اين به گفته ما ضررى نمى‌رساند؛ چون اين روايت دلالت مى‌كند بر اين‌كه اشتغال به طهارت در اول وقت با توقير و احترام نماز منافات دارد، نه اين‌كه با ادراك فضيلت اول وقت منافات دارد، كه اين امر ديگرى است. در اين مطلب تدبر كن.

و سزاوار است كه انتظار نماز و داخل شدن وقت آن كشيده شود، چنان‌كه روايت شده است نبى اكرم ٦ انتظار داخل شدن وقت نماز را مى‌كشيد و مى‌فرمود: ارحنا يا بلال؛ يعنى اى بلال! با اعلام داخل شدن وقت نماز ما را راحت كن، همان‌طور كه مى‌فرمود: نور چشم من در نماز است.

* اول وقت‌

اول زوال، شروع سايه به زياد شدن پس از كم شدن، يا پيدا شدن آن پس از

[١]- اصول كافى: ٢/ ٨٧ ح ١.