گزيده مفتاح الفلاح - كليد رستگارى - شيخ بهائى - الصفحة ٢٠٧ - * نماز مغرب

سند صحيح از امام باقر ٧ روايت كرده است‌[١]- كه ذكر اين دو در ضمن دعاهاى طلوع فجر گذشت- ده بار مى‌خوانى و دست خود را بر سر مى‌گذارى و آن را بر صورت مى‌مالى و محاسن خود را مى‌گيرى و مى‌گويى:

أحطت على نفسي و أهلي و مالي و ولدي من غائب و شاهد، باللّه الّذي لا إله إلّا هو عالم الغيب و الشّهادة، الرّحمن الرّحيم الحيّ القيّوم، لا تأخذه سنة و لا نوم، إلى قوله: و هو العلىّ العظيم.

«خود و اهل و مال و فرزندان خود، اعم از غايب و حاضر را با استعانت از خداى يگانه كه جز او معبودى نيست، محافظت مى‌كنم، او آگاه بر غيب و آشكار و بخشنده مهربان و زنده به ذات خود پاينده است كه او را خواب سبك و سنگين فرا نگيرد تا «و هو العلى العظيم».

و مى‌توانى به يكى از اين دعاهاى سه گانه اكتفا نمايى، خصوصا اگر از تنگى وقت نگرانى.

* نماز مغرب‌

سپس سزاوار است كه براى نماز مغرب بشتابى؛ چون از روايات معتبره‌

[١]- اصول كافى: ٢/ ٥٠٦ ح ٤.