گزيده مفتاح الفلاح - كليد رستگارى - شيخ بهائى - الصفحة ٢١٢ - * سخن گفتن بين نافله مغرب و نماز مغرب

شده است. از امام صادق ٧ روايت شده است كه آن حضرت به حارث بن مغيره فرمود: چهار ركعت نماز را بعد از مغرب در سفر و حضر ترك مكن، هرچند كه دشمنان تو را تعقيب كنند[١].

* سخن گفتن بين نافله مغرب و نماز مغرب‌

سخن گفتن بين نافله مغرب و نماز مغرب كراهت دارد، و روايت خفّاف از حضرت صادق ٧ بر اين امر دلالت دارد[٢]، و رئيس محدّثين (صدوق) در فقيه از امام صادق ٧ روايت كرده است كه فرمود: كسى كه نماز مغرب را بخواند و آن‌گاه تعقيب به‌جاى آورد و سخن نگويد تا اين‌كه دو ركعت نماز بگزارد، آن دو ركعت براى او در علّيّين نوشته مى‌شود، و اگر چهار ركعت نماز بگزارد، براى او حج مقبول نوشته مى‌شود.[٣]

[١]- تهذيب الاحكام: ٢/ ١١٣ ح ١٩١.

[٢]- تهذيب الاحكام: ٢/ ١١٣ ح ١٩٠، جمله« هرچند كه سواران تو را تعقيب كنند»؛ يعنى هرچند كه در حال فرار از دشمنان باشى و آنان به سرعت در تعقيب تو باشند، و منظور از آن شدت مبالغه و ترغيب بر انجام نافله مغرب است. مؤلف.

[٣]- كتاب من لا يحضره الفقيه: ١/ ٢٢١.